- w jednym spojrzeniu -

[Jolanta Sztejka]

odnalazłeś we mnie nowy klucz
chociaż zawsze zatrzaskiwałam za sobą drzwi
dzisiaj wiatr zmienił plany

nigdy nie musiałam ciebie prosić
odgadywałeś

odzyskiwałam przypadkiem smak
w drodze
a życie stało się jakby większą niespodzianką

[Seweryn Muszkowski]

Jakoś nie może mnie ten wiersz przekonać do końca. Podmiot w pierwszym w. zwraca się do kogoś, w drugim coś dopełnia, a w trzecim i w ostatnim zwracasz uwagę (autorka) na rolę natury, która odmieniła jego (podmiotu) życie; druga strofa okropnie enigmatyczna, a więc prosi się o powiązanie z pierwszymi dwoma wersami, które wzajemnie się wykluczają: odnalazłeś (kiedyś - raz) we mnie klucz (klucz - można różnorako interpretować) i nigdy (zawsze) nie musiałam ciebie prosić/odgadywałeś (o co tutaj chodzi? - pyt. retoryczne).

"Odzyskiwałam przypadkiem smak" a więc nie dzięki osobie w l.p. trzeciej, bo "przypadkiem", tylko właśnie naturze "dzisiaj wiatr zmienił plany".

Nie mam pojęcia, po co autroka miesza dwa motywy, jednego skutki dość dosłownie wypunktowuje, drugi wtrącony ... eeeee!! jeden wielki chaos.

Przepraszam, nie umiem odczytać tego wiersza, chociaż poświęciłem na niego ponad 40 minut.

Pozdrawiam serdecznie,
s.m.

[sub]Tekst był edytowany przez Seweryn Muszkowski dnia 22-12-2003 06:41.[/sub]

[Anna Sieczko]

Piękny. Trafia do mnie niesamowicie. Pozadrawiam i porywam Twoje myśli .