odosobnienie

[zak stanisława]

Czerwienie jesieni
poszarzały w słoności
Lód zmroził serca
Zima - kości

Ty już nie taki
jak ja
wystrzelona z procy

Noc - zasłoną zapomnienia
Brzask - zapięciem nocy

Poranek rodzi się w bólu
nowego nie zaczyna

Ja tu
Ty, po drugiej stronie nieba

Te same gwiazdy
lecz inny smak chleba

[le_mal]

Stasiu,smutek wprost do serca.
Pozdrawiam.U mnie pada.

[zak stanisława]

lemalko, a ja z utęsknieniem czekam na deszcz, mam dosyć podlewania ogrodu, ziemia jak pieprz, buziole.

[fr ashka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

pogrubine- takiego pomysła miałam

po co Ty wiersze do warszatu wrzucasz? nie ma potrzeby! :))
przemówił do mnie

pozdr, fr.ashka ;)

[zak stanisława]

fra-szko, właśnie ten fragment mi nie pasił,dzieki trafiony i pływa, pa!

[fr ashka]

to fajnie :D
całuję z radości! :)

[zak stanisława]

odcałowuję w oba polirki!dobrołnoc!

[le_mal]

wystrzelona z procy-podoba się:)

[Bartosz Wojciechowski]

A gdyby tak w każdej strofce uwypuklić, opisać odosobnienie?
Póki co, to ma dla mnie momenty:
"jak ja
wystrzelona z procy"

"Te same gwiazdy
lecz inny smak chleba"

czy choćby ten o brzasku i nocy. Ale już początek słabszy,
podobnie strofka 4. (co do początku: "w słoności" - jak
to należy interpretować? 3 okoliczne wersy sugerują coś ze słońcem,
słońce wyciska na skórze sól, owszem. Ale przyzna pani - nie wszystkim
zapewne bedzie się chciało tak długo szukać, i mogą uznać,
że to jest nieudane).
Ogólnie jeszcze pare szlifów i dla mnie będzie git:) Kłaniam się:)

[Stefan_Rewiński]

Pomyślałem, że "inny smak chleba" zmienić na "inny smak między", ale nie wiem...

[zak stanisława]

Bartoszu- w słoności- łzy
wiersz jest o przemijaniu, nadejściu starości i wszystkiego co z nią związane, zal że peel nie spotka się z miłością z lat młodości, bo jest daleko a jednak jeszcze tęskni
to tyle gwoli wyjaśnienia
dzięki za rady,
Stefanie, no nie wiem czy pasuje pomiędzy, choć właśnie jest pomiędzy dzięki pozdrawiam obu panów!ES

[adam sosna]

"Lód zmroził serca
Zima - kości"

To jakieś takie wydaje mi się
zwyczajne
w niezwykłym (dla mnie takie jest) otoczeniu
rani
jak lód to w zimie
ps. wkleiłem
jeszcze raz z nowym tytułem
"Szaleństwa Pana Boga"
i podpisem