Mogiła

[Malkal]

Leżeliśmy tak sobie w tej ciemnej mogile
Mój mózg wyjedzony, w Twój kark wbity sztylet
Wżerały się w nas robaki miłośnie
Ja w-zdechłam, Ty w-zdechłeś beztrosko

[Przemo]

Sympatyczny. Jednak kojarzy mi się nieodparcie z innymi wierszami, jak naprzykład wiersze Leśmiana... Kojarzy mi się ze "Śmiercią wtórą" i trochę z "Poco tyle świec nade mną..." i "Kochankowie".
Podsumowując wiersz na plus. Jeśli inspirowany Leśmianem to wydaje mi się, że to w sumie dobrze, bo jego poezja jest (przynejmniej dla mnie) jednym z wyznaczników ideałów poetyckich. Popracowałbym w przyszłości nad indywidualizacją stylu.
Pozdrawiam.

[Bartosz Wojciechowski]

Cóż... dla koneserów:)
Wg mnie właściwie nie ma o czym gadać,
w tym kształcie nie ma u mnie szans.
Chociaż z drugiej strony fajne to "w-zdechłaś/eś"
i ten sztylet, gdyby to rozbudować (tylko bez aż
tak odrzucających określeń - zamiast "wyjedzonego mózgu"
coś z jajem i pomysłowo), to mogłaby powstać np.
jakaś trupia przyśpiewka, coś z serii "vanitas vanitatum",
ale na wesoło. Pzdr!

[Piast]

To oni go ze sztyletem pochowali? A może to był wzrok jak sztylet, albo bagnet na broń???

[Jaro Sław]

Barok, ale zabawny....

[Don_Kebabbo]

Piękne niczym rozkład-ówka w Playboy'u ;)
ale mogło być trochę dłuższe.
Ukłony - Don K.