Zapomniana legenda

[M._Krzywak]

Ubrany w pamięć zeschłych liści
podchodzi do drzwi...

Nie otwieraj,
leż i śpij.
To tylko umarli o sprawiedliwośc

Stuka.
Skurczonym palcem o kształcie wyobraźni
puka.

Śni ci się owoc
z rajskiego gaju.

Gniewa się mit
gasnących ram okiennych
nieczułych na wołanie
wygasłej legendy.

[Bartosz Wojciechowski]

Wg mnie bardzo pomysłowe ujęcie tematu i w ogóle duży plus,
atmosfera jak ulał - tajemniczo, jak w opuszczonym dworku myśliwskim:)

Jeszcze lepiej by było gdyby pan coś jednak zrobił z tymi
"wygaśniętymi" ramami - jeśli to miał być neologizm, to jest nieudany,
jeśli chciał pan w ten sposób uniknąć powtórzenia, to też są przecież
lepsze metody (np. zmienić przymiotnik) - tak jest po prostu niepoprawnie.
Poza tym mnie powtórzenie w tym miejscu dwukrotnie słowa
"wygasłe" wcale nie razi, przynajmniej nie tak bardzo jak "wygaśnięte",
może więc jednak pan się skusi?

Pozdrawiam serdecznie:)

[M._Krzywak]

Panie Bartoszu ( a może bez pana ?) - przemyśle, mam jeszcze dwa trzy dni, chociaz mnie ogolnie do tonacji pasuje...
Dzięki wielkie...

[Bartosz Wojciechowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Chyba wiem o co ci chodzi Michale. Ja ze swojej strony mogę zaproponować "zatrzaśniętych"
(tyle, że ramy się nie zatrzaskują, no ale skoro mogą być wygaśnięte... ;)
ew. "potrzaskanych" lub ostatecznie "zamroczonych" (kojarzy się przecież z mrokiem:)
Pzdr!

[Jaro Sław]

Pamiętacie:

"drzwi wydęły sie i zgasły"

[C.K. Baczyński jak by co, choć wiem, że ci co wiedzą to wiedzą, ale może ktoś wpadnie z ulicy przypadkiem]

To najpiękniejszy poetycki opis batalistyczny jaki znam..... i cholernie prawdziwy, bo tak to właśnie wygląda (nie jak na filmach)......

Może jednak:

Zgasłych - wygasłej
lub
Wygasłych - zgasłej

[Przepraszam, że tak podsuwam wprost, ale myślę, że nie jesteśmy już dziećmi....]

[M._Krzywak]

no nic, zmieniłem, co by tylko na lepsze wyszło. Zobaczymy co dalej będzie.
Dzięki wielkie :)

("poumieranych - rym wewnętrzny by był, ake to taki trochę dziwny pzrymiotnik, heheheh)

[Fanaberka]

Przyglądam się temu, co tu napisałeś.

„Nie otwieraj,
leż i śpij.”
To zimny rozkaz, jaki absurdalny, czy w takiej sytuacji da się zasnąć?

I potem:
„Gniewa się cisza”
Po czym można poznać, że to gniew? Domysł? Być może całkowicie błędny.

To nie jest krytyka wiersza, takie tam luźne spostrzeżenia.

Pozdrawiam, Michale
Fanaberka

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

O - właśnie, a jeszcze wyłapałem jedno powtózrenie. Na razie jest tak...
Dzięki wielkie.

[Fanaberka]

Michale! Za "zmorę grzesznego sumienia" zaraz Ci osobiście pozaplatam warkoczyki! (zmory są znane z tego procederu, zapytaj dziadka ;)
a "spij" mogło zostać, rozkazy bywają absurdalne.

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ten utwór zaczyna się robic zmorą :) A !!!
Zacznę lepiej sklejac samoloty...

[Vera_Ikon]

MR Krzywak, podoba mi się klimat, a najbardziej przypadła mi do gustu końcóweczka. niczego się nie czepiam :)
pozdr
Weronika

[Witold Marek]

Podoba mi się operowanie nastrojem, harmonia fraz aż po sferę fonetyczną. Kilku określeniom poszukałbym synonimów, bo w moim odczuciu są nie z tego lirycznego świata ("materialnym palcem"', "gasnących ram okiennych" - zresztą w sąsiedztwie "wygasłej"). "Grzech" zbyt abstrakcyjny, głuchy - prosi się tu o gest ze strony jakiegoś środka literackiego.

Pozdrawiam.

[M._Krzywak]

Panie Witoldzie - celne uwagi sa na wagę złota. Pierwotnie tego grzechu nie było, cos pomysle nad tym jeszcze, aczkolwiek tego palca szkoda mi ruszac.
Te "gasnące" też są w fazie przerobowej, także te dwa szczegóły poprawię. Dzięki serdeczne

Vero - toże dzięki :)

Pozdrawiam.