Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

*
być poetą to znaczy
widzieć sens w zadawaniu pytań bez odpowiedzi
nigdy nie stawiać kropki na końcu
zostawić daleko lęk przed pisaniem
choćby miało ono zabić piszącego
każdą linię i kropkę przesycać własnym uczuciem
być poetą to otwierać wrota duszy światu
poetą się po prostu jest albo nie jest
gdy się jest -
można spalić papier, złamać pióro
a nawet zapomnieć jak się pisze
to nie znaczy że przestało się być poetą
kiedy nie ma sie poezji w sercu -
choćby się przeszło cały świat
przepłynęło największe morza
i zdobyło najwyższe szczyty
choćby się napisało tysiące wierszy
nie stanie się przez to poetą

Opublikowano

Nie rozumiem, czemu nie udało się panu przy użyciu spacji. Tutaj nie pomogę.

Co do wiersza, to jest to klarowna, z mocą wygłoszona wykładnia, podparta
głębszą refleksją. Jak dla mnie plus, choć zdaje się (subiektywnie),
że zatracił pan tutaj niemal do końca właśnie tą - zawsze przydatną - liryczność,
oddalił tekst od sfery poezji, a przybliżył... hm, powiedzmy do filozofii.
Ale podoba się:) Pzdr!

Opublikowano

*** (być poetą)

*
być poetą to znaczy
widzieć sens w zadawaniu pytań
bez odpowiedzi
nigdy nie stawiać kropki na końcu
zostawić daleko lęk przed pisaniem
choćby miało ono zabić piszącego ----tu chyba powinno być miał on
każdą linię i kropkę przesycać własnym uczuciem ---ja bym zmieniła na przesycać sobą. własnym uczuciem to nie brzmi najlepiej

otwierać wrota duszy światu ----może otwierać wrota światu
poetą się po prostu jest albo nie
gdy się jest -
można spalić papier, złamać pióro
a nawet zapomnieć jak się pisze
to nie znaczy że przestało się być poetą
kiedy nie ma sie poezji w sercu ----propnuję, kiedy się nie ma poezji we wnętrzu
choćby się przeszło cały świat
przepłynęło największe morza
i zdobyło najwyższe szczyty
choćby się napisało tysiące wierszy
nie stanie się przez to poetą

////

mniej więcej tak to widzę. popraw trochę Gasparze, jak tam myślisz

zdrówka i serdeczności Espena Sway :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
    • @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że się spodobał - Twoje słowa wiele dla mnie znaczą.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...