refleksy świtania

[natalia]

Eksplodowała
a była taka mała.

To jak, lecimy?
Rozwiąż myśli, ale trzymaj je,
pokręcone nuty duszy często się wkręcają w lampy podsufitowe.

Patrz!
To świat.
Calutki tęczowy!
Niczym promień przechodzący przez oszlifowane szkiełka.

Widzisz, jak może być kolorowo?

A teraz śpij.
Ćsii...

[Witold_Adam_Rosołowski]

cześć natalio
jest rochę nieładu fizycznego w tym co napisałaś

refleksy ? - myślę że istnieje w tym świcie więcej dyfrakcji i interferencji
świat calutki tęczowy - człowiek widzi tylko znikomą część fal elektromagnetycznych - spójrz na strony dotyczące tego - wyobraź sobie co by się stało gdybyś nagle mogła widzieć w szeszym paśmie ...

jak może być kolorowy - kojarzy mi się z "koło rowy" ale to tylko moja sugestia i wyobraźnia, której nie będę rozwijać

to co wcześniej napisałem - nie bierz tego za przegrany wiersz - jest w nim wiele innych ciewkawszych rzeczy - choćby ten promień przechodzący przez oszlifowane szkiełka (nikt jeszcze nie zdołął przeciąć fotonu na pół) - rozwiąż myśli (nikt jeszcze nie dotarł do myśli innej osoby) - to bardzo mi się podoba

pozdr. W_A_R

[natalia]

Dziękuję serdecznie Witoldzie za cenne słowa, przydały mi się :)

pozdrawiam
Natalia

[Witold_Adam_Rosołowski]

nie chciałem Cię urazić - to co napisałem jest jedynie tym marnym liściem, który przelatuje gdzieś między jesienią a zimą

gorące pozdr. W_A_R

[natalia]

ależ nie ma mowy o żadnym urażeniu!

ja naprawdę jestem szczerze wdzięczna za tę opinię :)
przepraszam jeśli odebrał pan me słowa opatrznie...

a to co pan napisał dla mnie jest i być moze liściem, ale ja go biorę delikatnie w ręce i wkładam do książki na pamiątkę :)

[sub]Tekst był edytowany przez natalia dnia 17-12-2003 13:10.[/sub]