Z tytułem między wersami

[Lena Lewandowska]

I stało się siano
uległe pachnące
wczorajszą kosą

i nie wiedziało siano
o sensie swego istnienia

aż przyszli bosi
nagie stopy zanurzyli
w beskres sianowych włosów

paznokciami czesali

i zakryło ich siano

na końcach białych kłów
drżał sens jego istnienia

związały dwa brązowe ciała
bożych krówek sny ścięte

na rzęsach szerokich

kłamały koniki polne
o zielonym słońcu

na palcach zachłannych

grzech

na rozchylonych ustach
szeptały

I stało się siano
dla nich
kołdrą lżejszą niż noc

[Tali Maciej]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ogólnie to można by jeszcze nad tekstem posiedzieć, co by dopieścić formę, bo miejscami zgrzyta


odemnie plusik na zachęte, bo jest rzeczywiście kilka fajniutkich fragmentów


pozdrawiam

[Jacek Mucha]

Dla mnie dobre!
Chociaż fragment z bosymi stopami we włosach razi moją bardzo wysublimowaną estetyczność ;)
Coś w tym tekscie jest!
Posłuchaj Maćka.
Pozdrawiam

[Rafał S.]

Rzczywiscie zaciekwia ten wiersz,nie jest potrawa z fast foodu.Ale popracuj nad tymi powtorzeniami,to nie takie trudne:)Pozdrawiam.

[Anna Maria K.]

Ode mnie zdecydowany plus. Wiersz trochę rozwleczony, dlatego na pierwszy rzut oka nie zrobił na mnie pozytywnego wrażenia, jednak w miarę czytania wciągnął mnie niezmiernie. Uwagi mam dokładnie takie, jak Maciej, więc radzę zwrócić na nie uwagę.
Klimat utworu przywodzi mi na myśl Leśmiana, trochę w nim "malinowego chruśniaka" i trochę "Dziewczyny", stąd mój entuzjazm.
pzdr.

[Rafał S.]

Przyczytalem jeszcze kilka razy,tak tak tak plus.I faktycznie przypomina Lesmina:)Brawo