Amelia

[Amelija_Em.]

byś dostrzegł taniec chwiejny
kobiety mijającej
w korytarzach czasu który pozostał
w pustyni jej kroków która pozostanie
byś prowadzony ciekawością
nagłą ale przeczuwalną dla jej wpółprzytomnych oczu
odtwarzał od nowa szelest jej myśli
doskonałej mieszanki płynnej lawy i błota
( nie sprawiłaby Ci ulgi
jeszcze jedna próba zatopienia jej w potokach podobnych sobie nocy
nie sprawiłaby bólu
w płaczliwym pozbawianiu skrzydeł)
byś pożegnał jej smak w wilgoci niezdecydowanych kropel
wzruszenia i żalu
abyś nie zgubił się razem z nią

[Jego Alter Ego]

kilka eneterków proszę,albo jakąś konsekwencję,rytm..bo to utrudnia. "która pozostanie" moim zdaniem niepotrz.
Podoba mi się zakończenie,aczkolwiek trochę się zamotałam..zgubiłam? jeszcze raz,wrócę
cium

[Witold Marek]

Na pewno tekst wyszedł jako impresja tańca, tak sprytnie rozpisanego na smugi, że właściwie nie utrzymałbym argumentu rozchwiań wątku.

I choć - antysentymentalnie - nie przełykam gładko "szelestu", "kropel wzruszenia i żalu", nie proponuję na razie przekomponowań.

Pozdrawiam :)

[Amelija_Em.]

JAE-wróć,wróć , zagubienie- to mnie cieszy...patrz:przesłanie oraz M.W-tak. trudno je przełkąć ...za cenności i intuicję.Świąteczny całun...