Słowa – to tylko połowa

[Aaron]

Jeden dźwięk, jedna muzyka… Ziemia,
Wracają uczucia przeszłości… co do kamienia.
Jak zdołałem zrzucić głaz największy z siebie?
Tego nie wiem, nie ważne… jestem w niebie.

Dźwięki ciepłe, jak sople lodu duszę przebijają,
Chcą się stopić – nie – one zamrażają…
Same uczucia wracają do tej miejscowości,
Nie mające litości – zrozumienie – jak gra w kości…

Dusza walczy biegle, patrzy wielkimi oczyma,
Tragedia! – wieczór i poranek… jeszcze się trzyma.
Poranek… uszy słyszą głosy,
Ciało już nie trzyma, wyrywa sobie włosy.

Zapomnienie dna już sięgało,
Lecz śmierć, jej skinienie nawet nie drgnęło…
Minęło… na twarzy czuć promienie Słońca,
Czuję siebie… jednak pytam bez końca.

Jeden dźwięk, jedna muzyka… jedna galaktyka,
Przychodzą uczucia przyszłości… zegar już nie tyka,
Takie przemiany – jestem dumny z siebie…
Lecz nie wiem… nie ważne… jestem w niebie.

Lecz pamiętam – nic – to ważne…

[Tali Maciej]

coś odnośnie wierszyka

http://www.poezja.org/debiuty/viewtopic.php?id=34314


pozdrawiam

[Jerzy Rybak]

3 strofa, drugi wers, pierwsze słowo.

pozdr.

[Marian Koń]

elektryka prąd nie tyka

pozdrawiam

[mikołaj chrobochek]

mmm.
cudne.

nie,tylko żartowałem.

[Natalia Maury]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Widzę Mikołaju, że lubisz żartować, szkoda tylko, że nie potrafisz robić tego dobrze... a zanim cokolwiek napiszesz pomyśl choć raz! Ja uważam, że wiersz jest dobry i bardzo mi się podoba, zwłaszcza, że Aaron (tak myślę) dopiero rozpoczyna pisać, więc powinniśmy mu w tym pomóc :)
Pozdrawiam Cię Aaronie i życze powodzenia :)

pozdrowienia :)