Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Morze falami wburzone
Okruch nas zabrało i ślad
Niezmazalny poczyniło.

Opadły piaski żółtawe.
Muszle beżowe, kamienie
Bursztynowe w zamian puste
Już brzegi przyozdobiły.

Zapisane...? spontaniczne...?
By zabrać i podnieść znowu.
Dalej w świat śpiąco idziemy!

Opublikowano

Utwór bardzo przypomina poezję Mistrza Norwida - intelektualny, paraboliczny, o ponadczasowej tematyce. Podoba mi się namalowany w nim obraz - morza zostawiającego i zabierającego "skarby" na plaży - błędnego koła dawania i odbierania, budowania i niszczenia.

Opublikowano

w tym wierszu jest coś, co uwagę przykuwa,

pierwsza strofa mi się podoba, nawet ładna,

druga troszkę jakby nagięta...

trzecia już jakby na siłę, ( a interpunkcja wogóle mnie nie przekonuje)

tak mi si wydaje,

jednak chętnie przeczytam coś z innego z Twojej twórczości,

Pozdrawiam,
Kai Fist

Opublikowano

Wiersz ciekawy, niezbyt prosty w przekazie, dlatego nie wiem czy owe pieśni są takie łatwe ;)

A poważniej to się zastanawiam czy wiersz by nie zyskał gdybyś zastępił oczywiste skojarzenia niebanalnymi:
zamiast morze falami wzburzone, niech będzie wzburzone uczuciami czy myślami, a może sekretami? :)
Tak samo: opadły piaski żółtawe, zastąp piaski kryształami czy czym tam zechcesz ;)

Pozdrawiam
Coolt

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • W  Weronie...   stoi dom który  nie jest twoim domem  balkon który nie jest  twoim balkonem nie czeka na  letnie śpiewy w poświacie miesiąca   byłaś Julią teraz nie jesteś  byłaś na balkonie oko błękitu nie było łagodne  a w kawie nie było Norwida  stał dom - dom pobielany bo dwór to nie był    ani gościniec  ani droga do Werony jesteś Julią  w negatywie  bo kochasz na stałe i wciąż jeszcze żyjesz  serce - piosnka Norwida  
    • Przeczytałem, na filmie się pośmiałem, przy wierszyku zamyśliłem. Serdeczności. 
    • Żyjemy by kochać  I być kochanym    A potem umieramy Odchodząc z niczym    Nadzy jak nas  Pan Bóg stworzył    I nie odradzamy się    Może tylko w myślach  Najbliższych nam osób    A zabawa dalej  Gdzieś tam trwa...
    • Słoik z miodem stoi tam, gdzie go postawiłaś. Zaschnięta żółta kropla na gwincie – twój ostatni odcisk palca, którego nie mam śmiałości zetrzeć. To teraz mój relikwiarz. W sypialni zapach jest najgorszy: mieszanka twoich perfum i tej dusznej, słodkawej woni, którą przyniosłem na swetrze z oddziału. Nie wietrzę. Boję się, że jak otworzę okno, to wywieje stąd resztki twojego imienia. Próbuję czytać, ale litery są jak martwe owady. W łazience dwie szczoteczki do zębów – jedna wciąż mokra, druga sucha od tygodnia, sztywna, jakby skamieniała z przerażenia. Patrzę na nią i czuję, jak drętwieje mi szczęka. Nie ma żadnego „ja” ani „to”. Jest tylko numer autobusu, który zawsze spóźnia się o 18:12, i fakt, że kupiłem dwa chleby, choć nie mam kogo karmić. Stoję nad zlewem i kruszę ten nadmiar do kosza, bo nawet ptaki na parapecie wydają się zbyt głośne, zbyt żywe, zbyt pewne jutrzejszego ziarna. Kiedy kładę się spać, przesuwam się na samą krawędź. Zostawiam ci miejsce. Zimna połowa materaca jest teraz jedynym dowodem na to, że kiedykolwiek istniał jakiś porządek świata. Słucham, jak stygną kaloryfery – to jedyny dialog, na jaki mnie jeszcze stać.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Gra-Budzi-ka Wagary to była przygoda, a zegarek był cichym partnerem. :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...