Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

...Idę dalej..


Przechodzę obok jeziora,
Na myśl przychodzi mi pomysł by się utopić...
Po prostu z tym wszystkim skończyć.
Idę dalej..
Przechodzę obok drzewa,
Na myśl przychodzi mi pomysł by się powiesić...
Bo po co się dłużej męczyć..
Idę dalej..
Przechodzę obok butelki po jakimś mocniejszym trunku,
Na myśl przychodzi mi pomysł by się zapić na śmierć,
Przynajmniej nic nie poczuję..
Idę dalej..
Przechodzę obok gałęzi, gdzieś w śród nich leży nóż,
Na myśl przychodzi mi pomysł aby się pociąć, wbić nóż w ten najczulszy punkt.
Wolna od wszystkiego i od wszystkich..
Idę dalej...
Przechodzę obok mego domu, w oknie stoją rodzice.. oni płaczą..
Zastanawiam się.. po co? Czy właśnie o to mi chodziło?!



E.

Opublikowano

Poetyckie zdanie rodem z Monty Pythona:

Przechodzę dwa kroki (dokładnie 178 cm) obok szklanej zielonej butelki z zielonego szkła po jakimś mocniejszym trunku, prawdopodobnie whisky, jakkolwiek whisky raczej nie robią w zielonych butelkach, co nie zmienia faktu, że mi się tak wydaje, że tę butelkę zostawił tu jakiś pijak wczoraj późnym popołudniem, mniej więcej o 20:13.

Kupuję!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97ja to jestem prosty chłopak ze wsi i na żartach się nie znam :))) pozdrawiam 
    • @Toyer   Bardzo ciekawy pomysł z personifikacją nadziei i szczęścia. A "zmartwiony ojciec" i "ciążowe humory" nadają tej poetyckiej metaforze życiowego realizmu. Koniec przynosi piękne, wyczekiwane ukojenie. Dobry rytm Świetny pomysł na utwór. :)
    • "O tempora! O mores!" = "O czasy! O zwyczaje!" - refleksja autora nad tym, co obecnie wyczynia się w internecie i w mediach społecznościowych... "O tempora! O mores!"   Wcale nie błahe, lecz ponadczasowe poruszam w swych wierszach idee nie nowe. A że ośmielam się wśród kwasu powodzi, poruszać sprawy, o które się godzi? Problemy, które rozważam tak licznie, rzadko poprawne są politycznie. Chcę zgodę czynić i rękę podaję, A wiersz na końcu z morałem oddaję. Jednak wystarczy, że w wierszu poruszę Patriotyzm i wiarę – bo więcej nie muszę. Wtedy internet w swym chamstwie czasami, w ogóle nie liczy się z obelgami. Warto niekiedy zadać pytanie: „Co tu się dzieje, panowie i panie?” Zrozumcie, kochani, proszę mi wierzyć, Pytam z kulturą, nie żeby ośmieszyć. Zresztą wy sami już dobrze wiecie, Co się wyczynia w tym internecie... Kończąc refleksją zapytam od nowa: Czy można szaleństwu temu podołać?
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Leszczym   Fantastyczny kawałek literatury! Od razu uderza w nim ten gombrowiczowski klimat. To trafna , groteskowa diagnoza rzeczywistości. Twój tekst to bezwzględna, a przy tym zabawna wiwisekcja mechanizmu „ robienia wielkiej „figury” z totalnego „figuranta”. Próba ulepienia sukcesu wyłącznie z motywacyjnych haseł i zerowego budżetu to uniwersalne podsumowanie realiów branży rozrywkowej i współczesnego tworzenia celebrytów na siłę. A motyw książek, które powstały wbrew pierwotnym założeniom to już wisienka na torcie. Najlepsze komedie i paradoksy pisze samo życie, zwłaszcza gdy intencje twórców całkowicie rozjeżdżają się z efektami. Świetny tekst! Przeczytałam z przyjemnością!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...