Krzynowłoga Mała - krzyni szpatem w dobie przejezdnych.

[Messalin_Nagietka]

jak sznurowadło struna u gitary
supli wędrowcom zdartych butów parę,
tak chciało by się iść, gdy skrzy w oddali
rzecz o źródełku z Krzynowłogi Małej,
co niegdyś tonem napinało ziemię
a dziś, zerwane, gdzieś pod grudą drzemie,

ni wiatr czy chmury, ani wzrok sokoli
nie dojdzie linii czy miejsca skąd biło,
wędrowcom jeno sznurowadłem rolić
zarosłe pudło zda się ziemską bryłą,
pod którą dziura, w dziurze zaś toń tonem
wycisza wszelkie „wędrownie” skończone

i nijak odejść czy ukłonem w skrzynię,
naciągać nowych harmonii by czasem
zapomnieć szpatem skulałą kończynę,
na której cudem włóczykijem ma się
za pudło wiatrem nasączone, oby
nie posłużyło jak szkło do ozdoby,

bo oczkiem w głowie czy dobyciem mary
było włóczędze pragnienie ugasić,
gdy sznurowadło struną u gitary
niegdyś tu pękło i je wiatr gdzieś zaszył
w gęstwinie, tudzież patrz na butów parę,
gdy się pojawisz w Krzynowłodze Małej.

----------------------------------------------------
od autora:
Krzynowłoga Mała - wieś z siedzibą urzędu gminy (pow. przasnyski), na skrzyżowaniu szos Przasnysz - Janowo i Ciechanów - Chorzele. Nazwa pochodzi od "krzynicy" - obudowy źródła.

[kalina kowalska]

jak zwykle płynnie, potoczyście, malowniczo -
jeno się mocno poznawczo trudzę w zwrotce trzeciej,
no i chyba: "chciałoby się"

pozdr

[stanislawa zak]

a co wspólnego ma gitara z tą miejscowością?
pozdrawiam ciepło

[Stefan_Rewiński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdzie włóczykij i wędrowiec, tam i gitara. Malownicze. Pzdr. Stefan.

[Piast]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdzie włóczykij i wędrowiec, tam i gitara. Malownicze. Pzdr. Stefan.


Ja bym tenże aspekt sprawy w totem kierunku raczej rozważył, iżby szyćko wyjaśnić należycie.
Otóż mie się widzi, iż zapalony obieżyświat, coby ku źródełku dotrzeć a żywo, gitarę mieć musi. Bo gdyby on tej gitary nie miał, a miał jakowąś fujarkę, czy dumlę jakąś inszą do dmuchania weń, dla wydobycia melodii, to by mu nic z tego nie przyszło. On musi mieć gitarę...
Weżmy na ten przykład, że on ma fujarkę... Idzie on sobie - ten wędrowiec strudzony przez pola i knieje w poszukiwaniu źródełka, a ono niechybnie gdziesić to w głębi nieprzebranej skryte, może spode skały jakowejś wypływa, albo w czarnym boru spośród korzeni dębu, czy innego tajemnego miejsca swój początek bierze, no i idzie on sobie, aż tu naraz czuje, iż mu się but jeden na nodze kolebie. Siada więc na pniaczku zwalonym, myśląc sobie: " A oddechu łyknę ździebko i sznurówkę zwiążę, bo urwana pewnikiem jest ".
No i tu go niespodzianka niemiła spotyka...
Otóż, jak on se już te nogę podciagnął na kolano drugiej kończyny dolnej, coby bliżej szkodę zobaczyć, dojrzał ze zgrozą, co się od razu w oczach pojawiła i grymasem na strudzonej gębie pokazała, że sznurówka owa, to ona już tak wielokroć wiązana była, iz tym razem ani związać nie sposób. Ale tu myśl nagła, jak światła promień dopada: Gitara!!!
Jakby on fujarkę miał, to skąd by on strunę wywlekł, coby w kapcia zużytego nawlec i dalej podązyć do początku, znaczy do żródła, którego z zapałem takim dojść chce...? No... skąd by wywlekł strunę? A tak to on wywleka jedną, np. G, bo chyba najlepsza i grubością, i miętkością, i w dotyku akuratna. A jako włóczykij i bard, to na strunach pozostałych kłopot żaden zagrać, coby czas wędrówki umilić snadnie...

Myśle, Messalinie, że Stasi, Stefanowi, także Kasi i innym podobnym objaśniłem rzecz dogłębnie...
Jakby co jeszcze chwycić nie mogli, niech gadają bystro, to nie omieszkam...

Pozdrawiam miło Piast

[czarna]

Aby dojść do onej Krzynowłogi
musisz przywdziać na zdrożone nogi
but szyty struną.
W mig przeszkody runą
i w Małej poprowadzą cię progi.

reszta jest tylko milczeniem :)

[Jimmy_Jordan]

Klasyk, jak zawsze reprezentujesz to co najlepsze, ale jedno mi się dziwnie czytało, a mianowicie:

za pudło wiatrem nasączone, oby
nie posłużyło jak szkło do ozdoby,

Nie wiem może to tak miało być a raczej napewno, ale wiesz o gustach się podobno nie mówi... tzn Jak kto woli, ale wolałbym żebyś napisał że to jakoś inaczej miało być. Tak czy inaczej Pozdrawiam

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kalino - każdy ma jakieś oczko w głowie, albo pod okularami, albo przestrzeń zwaną oczkiem - widokiem - a tu zachęcam, do podróży, by kolejne oczko poznać, choćby i w KM
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

gitara? ano ma tyle, że pudło gitary jest tą krzynią z której struny gitary, strumyki rwące, i tak to ja przynajmniej widzę Stanisławo

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdzie włóczykij i wędrowiec, tam i gitara. Malownicze. Pzdr. Stefan.

Gdzie włoczykij i wędrowiec
tam gitara i prochowiec
i wodnica malowana
pełna pieśni w dal zabrania

z ukłonikiem i pozdrówką MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdzie włóczykij i wędrowiec, tam i gitara. Malownicze. Pzdr. Stefan.


Ja bym tenże aspekt sprawy w totem kierunku raczej rozważył, iżby szyćko wyjaśnić należycie.
Otóż mie się widzi, iż zapalony obieżyświat, coby ku źródełku dotrzeć a żywo, gitarę mieć musi. Bo gdyby on tej gitary nie miał, a miał jakowąś fujarkę, czy dumlę jakąś inszą do dmuchania weń, dla wydobycia melodii, to by mu nic z tego nie przyszło. On musi mieć gitarę...
Weżmy na ten przykład, że on ma fujarkę... Idzie on sobie - ten wędrowiec strudzony przez pola i knieje w poszukiwaniu źródełka, a ono niechybnie gdziesić to w głębi nieprzebranej skryte, może spode skały jakowejś wypływa, albo w czarnym boru spośród korzeni dębu, czy innego tajemnego miejsca swój początek bierze, no i idzie on sobie, aż tu naraz czuje, iż mu się but jeden na nodze kolebie. Siada więc na pniaczku zwalonym, myśląc sobie: " A oddechu łyknę ździebko i sznurówkę zwiążę, bo urwana pewnikiem jest ".
No i tu go niespodzianka niemiła spotyka...
Otóż, jak on se już te nogę podciagnął na kolano drugiej kończyny dolnej, coby bliżej szkodę zobaczyć, dojrzał ze zgrozą, co się od razu w oczach pojawiła i grymasem na strudzonej gębie pokazała, że sznurówka owa, to ona już tak wielokroć wiązana była, iz tym razem ani związać nie sposób. Ale tu myśl nagła, jak światła promień dopada: Gitara!!!
Jakby on fujarkę miał, to skąd by on strunę wywlekł, coby w kapcia zużytego nawlec i dalej podązyć do początku, znaczy do żródła, którego z zapałem takim dojść chce...? No... skąd by wywlekł strunę? A tak to on wywleka jedną, np. G, bo chyba najlepsza i grubością, i miętkością, i w dotyku akuratna. A jako włóczykij i bard, to na strunach pozostałych kłopot żaden zagrać, coby czas wędrówki umilić snadnie...

Myśle, Messalinie, że Stasi, Stefanowi, także Kasi i innym podobnym objaśniłem rzecz dogłębnie...
Jakby co jeszcze chwycić nie mogli, niech gadają bystro, to nie omieszkam...

Pozdrawiam miło Piast

wielkie ukłoniki i podziękowania Piaście, no nie mam mozliwości dopowiedzenia tak dogłębnie i tak niesamowicie, bardzo dziękuję
MN

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krzywa Mała - Mała Krzywa
chyba się jak kaj się "chyba"

z ukłonikiem i pozdrówką MN
ps. dzięki Czarna za koment

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ok Jimmy - pomyślę, a jak inaczej coś określić, że wiatrem przewietrzone?
z ukłonikiem i pozdrówką MN

[kalina kowalska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kalino - każdy ma jakieś oczko w głowie, albo pod okularami, albo przestrzeń zwaną oczkiem - widokiem - a tu zachęcam, do podróży, by kolejne oczko poznać, choćby i w KM
z ukłonikiem i pozdrówką MN

ja tylko chciałam zwrócić uwagę na błąd ort. : "chciałoby się" - łącznie, nie oddzielnie - ale to chyba nie jest moje oczko i może się mylę

[Messalin_Nagietka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Kalino - każdy ma jakieś oczko w głowie, albo pod okularami, albo przestrzeń zwaną oczkiem - widokiem - a tu zachęcam, do podróży, by kolejne oczko poznać, choćby i w KM
z ukłonikiem i pozdrówką MN

ja tylko chciałam zwrócić uwagę na błąd ort. : "chciałoby się" - łącznie, nie oddzielnie - ale to chyba nie jest moje oczko i może się mylę

ajć, ale ze mnie myślący ślimak, hihi, sorka, juz poprawiam
z ukłonikiem i pozdrówką MN