małe smętki

Jacek_Suchowicz · 29 Marca 2006

Są takie małe ludzkie smętki,
Co się wpychają w życia chwile.
Oblepią Ciebie puchem miękkim,
Albo obsiądą - jak motyle.

Jeśli dopadną Ciebie w pracy,
To gdzieś robota Ci ucieka.
A ty przystaniesz, się zapatrzysz,
Szczęśliwych chwil wracają echa?

Albo obsiądą Ciebie w domu,
Zerwą z łańcucha codzienności.
Żal Ci obietnic danych komuś,
Tych wspólnych smutków czy radości.

Odgoń natychmiast takie smętki.
Postawą objaw się radosną.
Bliskim czułości okaż więcej.
Bo czułość - jest miłości wiosną.

stanislawa zak · 29 Marca 2006

oj, Jacku, ten wiersz napisałeś chyba specjalnie dla mnie,zgodnie z radą- precz smętki ode mnie na cztery wiary gońcie się!
plusisko cistawiam z pozdrowieniami od smętkowa

M._Krzywak · 29 Marca 2006

Ja tam wolę byc tym złym jednak :)
Co nie znaczy, że wiersz jest zły, a wręcz przeciwnie...
Pozdrawiam.

Letnia sukienka · 29 Marca 2006

właśnie dziwnie wesoły wiersz
a to nie częste tutaj :)

pozdrawiam

Dariusz Sokołowski · 29 Marca 2006

"Co się wpychają w życia chwile"-chyba spójniej będzie, skoro smętki, to czemu obsiadaja jak motyle, skąd ta metafora?, a puch mietki. Pewnie chodzi o oblewanie gorącą słołą i obtaczanie w pierzu, hihi, "Objawianie postawy"-nie z tej bajki, co to za recepta, co to za motto, "jak smętki dopadną - bliskim okaz odrobinę czułości", jakieś takie wpisane w swoisty katharsis? No nie wiem, nie wiem, "dziewiątka", tylko rymy "radosną"-"wiosną", aż mnie. Ale to jeno subiekt. Z drugiej strony do zachwycenia trzeba mysli pewnej, a wiersz sprawia wrażenie, jakby się zamiar wyklarował dopiero po pierwszej zwrotce, ta nietrafiona metaforyka jakoś tak mnie wysadziła z siodła smętkowania i autorskiej rady na "krzesanie z siebie iskier czułości". Jak dla mnie bzdet. Pozdrawiam.

Jacek_Suchowicz · 30 Marca 2006