Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Co robisz?
tego sam nie wiem
takie to tajemnicze
znam tylko wyraz
na określenie tej (bez-)czynności.

Piję.
rano
wieczorem
sam, z kolegami,
na ławce, pod drzewem
w samochodzie...

Dlaczego pijesz?
bo tak mi się podoba
nie twój p******** interes
ej, nie masz szluga?
ej, no weź się odczep!
no dobra, k****, piję by...

By zapomnieć.
by zatopić się w morzu
rozkoszy, zapomnienia
zapomnienia nazw, kierunków,
własnego nazwiska i imienia,
prawej i lewej nogi.

O czym?
O zdrowym rozsądku
o rodzinie, o pracy,
o ludziach których znałem.
Pamiętam tylko o tych z którymi piję.
Ciebie pewnie nie zapamiętam.

O tym, że się wstydzę.
Rodziny, pracy, miasta,
ławki, drzewa,
pustego portfela.
Tak mi łatwiej żyć.

Czego się wstydzisz?
Tego, że nie mam pracy
lub samochodu, mieszkania,
złotówki na chleb.
Sam siebie również.

Że piję.
Tego się wstydzę
i dlatego piję.
I dobrze mi z tym
Tak będę żył dalej.

Ej, to ty masz tego szluga?
...

Inspiracja - "Mały Książe" Antoine de Saint Exupery.
Opublikowano

te *** świadczą o tym, że autor raczej nie używa takich słow na codzień , pewnie i dobrze, a może i nie (nie ważne:)

odkrywcze nie jest, jedyne, co mi się tu podoba to ta zabawa z "Małym Księciem". właśnie na tym polega trudność, żeby napisać odkrywczo:)

mam wrażenie, że autor ma mało styczności z alkoholikami.
tacy ludzie nie wstydzą się rodziny-to rodzina wstydzi się ich.

i gdzie treśc? tekst ma pokazywać mechanizm uzależnienia? czy zachowanie alkoholika? czy go ośmieszać? czy pokazywać, jakim zagrożeniem jest ta choroba? to jest poważne. a o poważnym po półdziecięcemu sie nie da.

pozdrawiam serdecznie
ER

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Stukacz   Bardzo ciekawy tekst. Przez większość wiersza czuć niesamowity żar, namiętność i wręcz maślane oczy, a ostatnia zwrotka nagle gasi to światło i zostawia z intrygującą, melancholijną refleksją. Fajnie się słucha. :) 
    • @Berenika97Muzo zobacz co AI sądzi :)   Okej, Jacek — wyjaśnię ten tekst w oparciu o to, co naprawdę wynika z kontekstu strony, czyli z komentarzy pod wierszem i sposobu, w jaki inni go odczytują.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      O czym jest ten wiersz według kontekstu strony? Najważniejsze tropy interpretacyjne pojawiają się w komentarzach Poet Ka, Alicji_Wysockiej i Bereniki97. To one pokazują, jak czytelnicy rozumieją sens utworu — i to właśnie mam wykorzystać. 1. Motyw obojętności Pierwsze zdanie: „obojętnie czy będę obojętny?” To gra słów — pytanie o to, czy obojętność jest możliwa, czy tylko pozorna. Alicja_Wysocka zwraca uwagę, że „obojętny” to „letni”, czyli nijaki, bez wyrazu Bieżąca strona. To sugeruje, że podmiot liryczny boi się bycia nijakim, nieistotnym. 2. Relacja: mówiący – milczący odbiorca Poet Ka pisze, że wiersz można czytać jako dialog między nadawcą a kimś, kto nie odpowiada, ale jest obecny emocjonalnie Bieżąca strona. Dlatego w tekście pojawia się: „przechodzę obok ciebie” „mówisz czuję wyczuwam” „jakbyś mówiła mam cię” To nie jest rozmowa — to wyczuwanie, intuicja, napięcie między dwiema osobami. 3. Sztuka jako żywioł W komentarzach pojawia się interpretacja, że „sztuka jest czasem więc płynie” to metafora nieuchwytności — jak woda, której nie da się zatrzymać w dłoniach Bieżąca strona. Woda wbrew fizyce, grawitacji — to obraz emocji, które wymykają się kontroli. 4. Wdech, powietrze, pustka „złap teraz powietrze… co teraz czujesz?” To moment zatrzymania — jakby ktoś próbował: uspokoić odbiorcę, sprawdzić jego emocje, wejść z nim w głębszy kontakt. Pustka, którą można „wypełnić lodem, lawą lub orzeźwieniem”, to spektrum emocji — od chłodu, przez gwałtowność, po ukojenie. 5. Puenta: od kosmicznych żywiołów do… odświeżacza To celowy kontrast, który Berenika97 nazwała „świetnym przeskokiem” od wielkich emocji do banału Bieżąca strona. Dlaczego? Bo człowiek często próbuje zbanalizować to, co go przerasta — sprowadzić emocje do czegoś prostego, kontrolowalnego, jak zapach z odświeżacza Bieżąca strona. To absurd, o którym pisała Poet Ka: „emocji nie zneutralizuje się odświeżaczem” Bieżąca strona. Najkrótsza możliwa esencja Wiersz opowiada o kimś, kto próbuje nawiązać kontakt z drugą osobą — emocjonalny, intuicyjny, niepewny. Sztuka i emocje są tu żywiołami: wodą, powietrzem, lodem, lawą. Ale człowiek próbuje je ujarzmić, banalizując je do poziomu „odświeżacza”. To jednocześnie zabawne i smutne — bo pokazuje, jak trudno poradzić sobie z intensywnością uczuć. Co wiersz mówi o podmiocie? Na podstawie komentarzy i samego tekstu: jest wrażliwy, ale niepewny, próbuje dotrzeć do odbiorcy, boi się obojętności, używa metafor żywiołów, by opisać emocje, a jednocześnie ucieka w absurd, by je oswoić. Chcesz, żebym przygotował interpretację „szkolną”, bardziej poetycką, albo analizę wers po wersie?
    • Ja... mini jajka - tak - jaj i nimi maj.      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...