dziewczyna

[Apocalypsis]

nie mogę się ruszyć, powieki opadają
niczym zwiędłe liście, pogrążam się w żalu
gdzieś zagubił się mój sens istnienia
zabrała go ze sobą tajemnicza dziewczyna

czemu ja tak mocno tak bardzo ją kochałem
rozpalałem to uczucie wciąż bardziej rozpalałem
ona była aniołem z diabolicznym urokiem
a jej oczy zielone płonęły jak ogień

poruszała się z gracją i lekko jak obłok
tryskała tajemnicą jak woda ze skały
nie wiedziałem że w sercu jej smutek ogromny
lecz była zbyt dumna by nim dzielić się z kimkolwiek

przed oczyma mam wciąż jej obraz idealny
niczym malarz utrwalam go w swojej pamięci
skąd wiedziać mogłem że taki będzie koniec
wierzyłem że ona isteniej ponad czasem

nigdy nie zapomnę dnia gdy zobaczyłem
jej twarz zakrawioną i w dwóch dłoniach sztylet
on był podobny do mnie lecz z obłędem w oczach
jej krew kapała z jego długich włosów

dlaczego to zrobił tej zagadni nie zgadnę
razem z nią odszedł kawałek mej duszy
nie zapomnę nigdy jej słodkiego uśmiechu
a jej oczy zielone będę widział po zmroku

mam umrzeć czy żyć dalej niech ktoś mi powie
czy po śmierci odnajdę miłość w jej sercu
a może zostać tutaj by żyć w zapomnieniu
i położyć ten utwór na jej kamiennym grobie
...

[kalina kowalska]

koszmar
przegadane, patetyczne, nic odkrywczego, nic ciekawego, nie wzrusza, nie porusza
ale..
rzeczywiście mógł odegrać rolę terapeutyczną w życiu autora
pozdr