mikrokosmos

[Saskia_Lestat]

stoisz pośród kwadratowych kamieni
odchylasz glowę do góry
i widzisz jak na tle błękitu płynnie się poruszają w twoją stronę
nie bój się,nie upadną
leniwe ślimaki toczą się po metalowych dróżkach
słyszysz jak stukotem nogi i zgrzytem czółek zapraszają do środka muszli
nie bój się,nie ominą ciebie
małe żuczki pędzą uciekając przed czasem pulsujących kwiatów
czerwone żółte zielone żółte czerwone
nie bój się,nie ustaną
a ty stoisz pośród trawy świateł chylących się ku słońcu
osłonięty szklanym liściem wyrastającym z ziemi
nie bój się,nie urwie się

lubię moje miasto
[sub]Tekst był edytowany przez saskia_lestat dnia 08-12-2003 16:58.[/sub]

[Łukasz_Lipiński]

Naprawde bardzo fajnie spojrzenie na wielkomiejską rzeczywistość. Może faktycznie można z tym całym swiatem chaosu się "oswoić",a nawet stać się jego cześcią (Ja próbuje już od dawna, ale mi to tak sobie wychodzi:). Ogólnie wiersz całkiem mi się podoba, ale mam zastrzezenia co do jego formy (dość nieprzejrzysta) bo jakoś tak trudno go się czyta. Choć może jest to zamierzony efekt kontrastu z sielankową treścią utworu.

Pozdrawiam
ŁL