przemoc w boskiej rodzinie

[blazej jablonski]

ona, pełna rozkoszy,
na deskach parkietu
na szkrzydłach wolności
budzi pożądanie

czarne jej oczy
upite tajemniczością
przeszyły go
dłonie z rozkoszą
ukazały kobiecość
włosy-onieśmieliły

ona tańcząc buduje
pożądanie

i spotkali się
jej dłonie
jego szyja

ramiona drżą onieśmielone
pani moja rozpal mnie
rzekł szptem do ucha
niech wiruje świat
w rozkoszy pocałunków

twoje ciało
moje ciało
kochać się z tobą to radość
kochać się z tobą to grzech

bądź we mnie na zawsze
bądź światłością

bóg rzekł niech stanie się światłość
i stała się
zobaczyłem lucfera spadającego z nieba
i judasza całującego jezusa

[Vera_Ikon]

Coż, przyznam szczerze, żę na początku zupełnie mi się nie podobał. Taki banalny i schematyczny. Pożądanie, rozkosz, drżenie itd...
Aż do "światłości" - ona Cię ratuje. Od tego momentu jest na 5. Bardzo przypadł mi do gustu ten fragment. Ale resztę radzę poprawić.
pozdr serdecznie
Weronika

[Ewa Rajska]

zdaje się, że imiona pisze się wielkimi literami. i imię Boga także.

dobrze się czyta. ta światłość zdecydowanie na tak:)
pozdrawiam cieplutko
ER