Samotność pielgrzyma

[Dora]

Za oknem mrok - oczy krzyczą, a usta milczą

Z dala od bliskich, szukając własnej drogi
stał się tylko wygnańcem

Rozdarte szaty skrywają rozdarte wnętrze

Na rozdrożu stoi człowiek z bagażem doświadczeń
samotnie próbuje wydostać się z mroku

[Sceptic]

[quote]

Widzę - ewolucja idzie w dobrym kierunku.

Ja bym to spróbował napisać tak:

przy oknie - mrok
oczy krzyczą z bólu
usta milczą.

z dala od bliskich - wygnaniec
szuka własnej drogi.

rozdarte szaty (rozdarte wnętrze
skrywają rozdarte wnętrze pod rozdartą szatą)

na rozdrożu
stoi nędzarz.


Może inaczej wersyfikacje, bo w tym za dobry nie jestem (o to poradź się Eugena), al leksykalnie/składniowo tak bym to przerobił, nabierze może troche dramaturgii. Polecam się na przyszłość:)

w cytacie napisałem, coby się nawiasy nie rozjechały ;)

[Dora]

Dziękuję za pomoc :)

[Tomasz_Biela]

jak dla mnie bez przecinków
nie trawie przystanków w wierszach
no ale jeśli miałbym doradzić do oryginału
hmmm

Za oknem mrok, oczy krzyczą, usta milczą
Z dala od bliskich, szukając własnej drogi
stał się tylko wygnańcem

Rozdarte szaty skrywają rozdarte wnętrze
Na rostaju dróg stoi samotny człowiek

pomyśl
zajrzę jeszcze

bywaj

[Ewa Rajska]

wprawdzie ta wczorajsza wersja bardziej mi się podobała, ale ta też nie jest zła:)

ja też mogę po swojemu?

przez szybę-mrok
oczy krzyczą milczącym ustom
ból

wygnaniec szukający własnej drogi
z dala od bliskich

pod rozdartą szatą kryje się
rozdarty człowiek

stoi na rozdrożu z doświadczeniem u stóp
próbuje wydostać się z mroku sam


przepraszam:) Twoja wersja jest ok, ale się nie mogłam powstrzymać:)
zostań przy własnej, lub-jeśli chcesz-korzystaj z cudzych pomysłów:)
dopieść po swojemu i dawaj na górę:)

pozdrawiam cieplutko!!
ER