Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

wrażliwość z deficytem współczucia

piotr mały
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

piotr mały

piotr mały

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

znad horyzontu,niespodziewanie
przybywa-zaczyna hamować
nad ziemią pełną złocistych kłosów
pszenicy,pomału spływa w dół,

by móc ją szczelnie otulić-a ona
staje po środku ze swym wiecznym
atrybutem,cierpliwie czeka-syta
szarańcza się wznosi i zaczyna żniwa

''wrażliwość'' spogląda na trupy
niczym łany zbóż-jednym cięciem
kładzione,odwraca się-odchodząc
jednym przemawia chórem

,,współczucia u mnie deficyt''

Eugen De

Eugen De

Opublikowano
Opublikowano

znad horyzontu, niespodziewanie ------ znad piszemy razem
przybywa - zaczyna hamować
nad ziemią pełną złocistych ździebeł -----nie ma słowa źdźbeł !!!
przenicy, pomału spływa w dół,

by móc ją szczelnie otulić - a ona
staje po środku ze swym wiecznym
atrybutem, cierpliwie czeka - syta
szarańcza się wznosi i zaczyna żniwa------ muzyczniej jest z "i"

''wrażliwość'' spogląda na trupy
niczym łany zbóż - jednym cięciem
kładzione, odwraca się - odchodząc
jednym przemawia ''chórem''--------- nie wiem po co cudzysłów tutaj?

,,współczucia u mnie deficyt''

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • beta_b
      (Jak ten liść na wietrze)

      Przez beta_b · Opublikowano

      Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • wiedźma
      Entr’acte

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • wiedźma
      Tęsknica

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • andrew
      Lato powoli ...

      Przez andrew · Opublikowano

      @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Toyer
      Nawet gdy mnie nie ma

      Przez Toyer · Opublikowano

      Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...