Wiersz Katarzyny

[Sebastian_Pietrzak]

Katarzyna nie lubi kochać
miała kiedyś sukienkę w żółte kwiaty
oraz motyle widoczne od samego frontu

dziś szare sztruksy uszykowane w kostkę
brakuje tylko inicjałów razy siedem
w kwadracie rozchodzi się za to pokój
podjęty w chwili znienawidzonego rozejmu

Katarzyna lubi robić seks
wymienny i po cichu
bo cóż w tym doniosłego
jeśli psy za oknem potrafią tak o wiele więcej
i nawet lepiej

kiedyś nie mogła się doczekać dni w których jest mądra
teraz tęskni za tymi w których była

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Końcówka mnie przekonała do wiersza.
zamiast 'dziś' dałbym 'teraz' (lepiej brzmi: kiedyś - teraz).
"bo cóż w tym doniosłego" - to dla mnie nieprawdziwe, nachalnie sugerujące; cały wiersz jest niby monologiem Katarzyny (peel wczuwa się w jej spojrzenie na świat), ta refleksja jest zewnątrzna wobec świadomości bohaterki wiersza (jak ją widzę).
sukienkĘ, kostkĘ.
pzdr. b

[Sebastian_Pietrzak]

dzięki