Płomień

[Czaplina]

Zapalam świecę,
Woskiem na kartce piszę Twoje imię,
Tęsknię. Myślę. Umieram.
Ty wiesz o tym, że kocham.
Lecz ja i Ty to tylko marzenie,
To co było zniknęło, zgasło...
Nie wróci.
Jak płomień palcem zgaszony...
Wspomnienia nie przywrócą mi życia- nie zapalą,
Jednak wystarczy zapałka, jedno słowo.
Lecz coś ja złamało. Już jej nie zapalisz.
Mimo wszystko wciaż wierze ze płomień blysnie na nowo,
Że będziemy grzać oziebłe dlonie przy tym samym ogniu.
Jednak nie da sie tego przywrócić.
Ktoś oblał nas wodą, obudził z pieknego snu.
Teraz jesteśmy sami wsród ognia zimnego jak lód.
Więc na nowo zapalam świece.
Tym razem pilnuje by nie zgasła.
Chronie od wiatru i wody cierpienia i zazdrości.
Próbuje wszystko naprawic...
Jednak płomien znów gaśnie-
Wraz ze mną i ma miloscia niespelniona.
Moze to tak naprawde nigdy sie nie dzialo,
Moze to tylko zludzenie. Ja...i Ty... razem...? Nie.
To znowu sen. Budze sie. Gasze swiece.
...
Znów jestem sama wśród marzeń i myśli...

***
wg. mnie nienajlepszy. Mój pierwszy...
Ale czekam na Wasze opinie ;)

[Zielony promyczek]

No niestety, temat oklepany i wykonanie niezbyt oryginalne. Poza tym za długi jest i przegadany. Ale pisz dalej, na pewno z czasem będzie lepiej.