Sonata

[Kai_Fist]

Sonata


zarysowane czoło
otul
powłóczystym dotykiem

śpiewnie

przymglone oczy
rozbudź
zwiewną melodią
nim
ranek nastanie

chyłkiem szeptu

odejdź


[reedycja / poprawienie tagów html, 29.09.2004]

[natalia]

piękne...
zabieram sobie :)
płynie się w tym wierszu niemal, tak zwiewny, naprawde przyjemny

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[anetzka]

Przeniosłam sie na chwilke do kraju Kwitnącej Wiśni:))zgadzam sie z Nata Li:))piękny..prawie tak delikatnmy jak haiku:))BRAWO..wojownik pełną gębą-nawet romantyczny-jak Oni..pozazdrościć Natalii:))HEHE..pozdrawiam.życzę szczęścia,ja-anka

[anetzka]

Przepraszam za mój ostatni komentarz:((już soatłąm uświadomiona..przeprasza,-to tak z przyzwyczajenia.mam nadzieje,ze wybaczycie...??Anka

[Tadeusz_Hutkowski]

Krótko i delikatnie.
Bardzo mi się podoba.

[Seweryn Muszkowski]

Treść wiersza wydaje się być spójna.
Mamy tutaj nieprzesadne nagromadzenie ciekawych metafor, które nie zostały wypisane ot tak. Każda coś mówi.

Słownictwo:
zwiewną melodią / chyłkiem szeptu / powłóczystym dotykiem - jest bardzo wyszukane i dość oryginalne.
Oczywiście, są zwroty banalne i typowe: "przymglone oczy" / "ranek nastanie" / "otul" - ale w przeciwieństwie do innych utworów, tutaj aż tak bardzo nie rażą. Niektórzy, biorą to nawet za zaletę wiersza.

Utwór jest melodyjny, chociaż w niektórych miejscach, ta melodyjność jest budowana sztucznie: "śpiewnie", "melodią" mimo-wszystko: "zwiewną" / "chyłkiem szeptu"

Może się podobać i podoba się, chociaż ta delikatność czasami może obrócić się przeciwko autorowi, jeżeli nagromadzi zbyt dużo przymiotników wieloznacznych.

s.m.

[Tommy Jantarek]

Delikatny, śpiewny, lecz jednak tchnie bólem samotności
"chyłkiem szeptu

odejdź"

[Kai_Fist]

Natalio,
miło mi :)

anetzka
też lubię Japonię, :)
...:)

Tadeuszu,
:)

Sewerynie
dzięki za uwagi, na pewno się przydadzą, dały mi do myślenia

Tommy
:)

Dzięki Wszytkim Serdecznie,

Pozdrawiam,
Kai Fist

[joaxii]

Kai, świetny wiersz. Należy mu się miejsce na Panteonie. Za co? Przede wszystkim - za fizycznie odczuwalną miękkość wiersza. Świadczy to o świetnie dobranych środkach stylistycznych, dzięki którym w tak małej formie można było zawrzeć taki ładunek przekazu.
Poza tym - rewelacyjny podział na strofy, zapewniający możliwość wielu interpretacji, co nadaje wierszowi plastyczność. Oddzielenie wersów "śpiewnie" i "chyłkiem szeptu" pozwala na odczytanie ich w kontekscie zarówno zwrotki poprzedzajacej, jak i następnej. Świetna szkoła dla młodych poetów (w sensie umiejętnosci i doświadczeń, nie wieku)
Do tego oryginalne metafory, które są tak doskonałe, że czytelnik zastanawia sie, jak to mozliwe, ze sam na to nie wpadł.
Za prostotę.
Za muzykalność - bo słychać delikatne pociągniecia smyczków po strunach.
Za to, że łączy w sobie wszystkie sztuki (plastykę, poezję, muzykę), a co za tym idzie - wszystkie zmysły (moze z wyjatkiem smaku, choć te smyczki tak słodko grają, że wyczuwam w nim delikatny posmak Chardonney).
Chylę czoło przed Autorem i zabieram wiersz do ulubionych.