Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mój telewizor, mój czarno biały,
Co pokazuje mi cały świat.
Odcienie szarości, świat jest też biały.
Jednak nie cieszy mnie wcale ten fakt.

Mój telewizor, i wciąż od nowa,
Szarość rysuje się na jasnym szkle.
Znów nowe szepty, rodzą się słowa,
Opisują świat, który otacza mnie.

Mój telewizor, pięknem zachwycił!
Nakarmił serce i zmysły me.
Jednak czar prysnął, bajka skończona.
I piękno znikło gdzieś w szarej mgle.

Mój telewizor, cicho tam stoi.
Spogląda na mnie i martwi się.
Mój telewizor.. bardzo się boję,
Że może wydać bolesny dźwięk.

[sub]Tekst był edytowany przez Paper Monster dnia 03-12-2003 01:54.[/sub]

Opublikowano

"Mój telewizor..." hym. Nie wiem co sądzić, niby w tym wierszu cos jest, ale jakoś tak dziwnie to jest podane. Druga i trzecia zwrotka jeszcze jako tako mi sie podobają, pierwsza może byc, ale ostatnia wg. mnie to już kiszka. To na tyle, co do mojej oceny.POZDRAWIAM i CIAŁ :P

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leroge   W wierszu czuć  tęsknotę, która nie krzyczy, tylko cicho odchodzi razem z bohaterką utworu. Bardzo podoba mi się  obraz z "tym horyzontem łąk na końcu." Świetny! 
    • @Aks   Fajnie, że eksperymentujesz!   Możesz również pójść w drugą stronę -  by wiersz brzmiał jak szybkie pedałowanie i krótkie oddechy. Wówczas dobry jest krótki wers. :)   Np.  Wdech przeponą, nie płucami, Spokój wraz z kilometrami. Serce zwalnia swoje bicie, Uda znów wprawiają w życie.   i.t.d.    Ale najważniejszy jest tekst, który Ty czujesz. Pozdrwiam. :)     
    • głosy i twarze twarze ich dźwięki łatwo oddają ukryte tęsknoty   ogromna potrzeba żeby objąć świat wycałować  w oba policzki huknąć boo   stąd ludzie lgną do przyjaznej mordy bezdennie nieszkodliwego  przechodnia   na horyzoncie widać już ekstrakt z nocy  
    • @Mel666   Pewnie wszystko zostało już powiedziane. Dorzucę tylko a pewnie się powtórzę , że to  niezwykle mocny i plastyczny wiersz o dekonstrukcji własnej tożsamości i cielesności. Bardzo mi się podoba zderzenie  Kossaka (witalność, wyścigi, tradycyjny realizm) z Gigerem (biomechaniczny chłód i alienacja). Podmiot liryczny dokonuje "chirurgicznej inwentaryzacji" ciała, by na nowo „złożyć się jak lego”. Puenta zamykająca tekst jednym słowem - „Substancja” -  definiuje sprowadzenie człowieka do czystej materii. Pozdrawiam. 
    • @Whisper of loves rain   Bardzo dziękuję!    Cieszę się, że się spodobał - Twoje słowa wiele dla mnie znaczą.  Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...