Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ścięciel - w korę gnie wyobraźni moc.

Messalin_Nagietka
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Messalin_Nagietka

Messalin_Nagietka

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

pisać o wsi tej wyda się bez celu,
niejasną myślą zda się też wpatoczyć,
gdzie do tej pory Lelum i Polelum
między Drzewice zapuszczały oczy,
a wieś wśród kniei i może to szczęście,
że jest naprawdę i ma nazwę Ścięciel,

bo powiadają, że kto szedł w te lasy,
tak jak na ścięcie, za nim drzewa gięły
możne korony, gdyby miały pasy
to by wpół onych zagruchotał przełyk,
ach, gdyby miały go to w one miejsce
nie poszedłby już żaden inny ścięciel,

a tak łaziło jedno, drugie, trzecie
i raz ktoś został, na co, po co, czemu?
pewnie się tego nigdy nie dowiecie
i w tajemnicy, jak Lelum - Polelum
świat doglądali wzroku krętą zmyłką,
tak też możecie się domyślać tylko,

i w okolicy, pod przybraniem chęci
mnożyć wymysły, cóż to stoi we wsi,
prócz kurzej stopki i bydlęcych pęcin,
może co jeszcze wyobraźnia zmieści,
co kiedyś wróci pośród myśli wielu
i ci wygarnie, co robisz w Ścięcielu?

------------------------------------------
od autora:
Ścięciel – wieś w pow. przasnyskim, gmina Chorzele.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • viola arvensis
      Przepaść

      Przez viola arvensis · Opublikowano

      @Myszolak toksyczna relacja.... Niezwykle wymownie. Metafory świetne.  Pzdr.
    • Lenore Grey
      W odstałej czarze

      Przez Lenore Grey · Opublikowano

      W odstałej czarze mieszają się wino i mleko; na dnie baniek — woda i wiotki kwiat.   Otworzył okno, bańki popchnął doń — lekko. Księżyc wachluje świat, mrugając kredową powieką.      
    • _M_arianna_
      Akta gagatka

      Przez _M_arianna_ · Opublikowano

      A surogatkę: jęk... ta go rusa.        
    • violetta
      Nietrafiona…

      Przez violetta · Opublikowano

      @KOBIETA cześć, dopiero będę robić kolację na ciepło i na jutro obiad:) czyli potrawkę z polędwiczek z kurczaka z marchewką, pietruszką, czosnkiem i żółtą papryką, taki sosik do ziemniaczków, a kurczak będzie gotowany, żeby był mięciutki. Chce mi się coś gotowanego i gorącego. 
    • ghostgirlpoem
      Autobus

      Przez ghostgirlpoem · Opublikowano

      Autobus    Stoję i czekam na autobus, który zabrałby mnie w jakieś lepsze miejsce, może gdzie by było słychać w tle dźwięki piosenek, i byłyby we wszystkich kolorach gwiazdy na niebie, bez ludzi martwiących się tylko o siebie, ale znaczyłoby to, że byłabym sama, tak samo z resztą  jak w tym świecie, więc wrócę do domu, bo chyba nie ma po co czekać na ten autobus, skoro jedynym pasażerem byłabym tam ja.     Patrzę na mijające mnie twarze, ale czemu żadne nie zerkają na mnie, czy jakieś oczy by kiedyś zauważyły, gdybym odjechała do odległego miasta i na chmurach spała, nie mieszając się w interesy, miałabym w końcu swoje odległe sfery, i nie martwiła się już o wasze kiepskie numery, a ze słońcem obmawiałabym innych gwiazd afery.     Zostawiłabym na zniszczonej ziemi swoje troski, i opowiadała innym planetą ciekawostki, o tym jak ludzie wyciągali o mnie błędne wnioski, a wieczorami bym wszystkich nawiedzała, i wasze sny obserwowała, z nadzieją, że w którymś z nich ujrzę siebie, bo może jednak nie odeszłam całkiem w zapomnienie.     I widzę nadjeżdżający autobus, pusty tak samo, jak ja w środku, ale jeśli tam wejdę, nie zmienię i tak siebie, więc może zostanę tu jeszcze chwilę, z myślą że ktoś zerknie, i mnie do swojego auta weźmie, a ja odjadę z czyimś ciepłem.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...