jak Roland Topor

[Michał Bednarski]

Tempo pulsu rozpina mi spinki w mankietach
Dyskretne spojrzenia luster niwelują co ludzkie
Rospuścił się lukrowany uśmiech
Uschły usta fałszem szminkowane
Przeminęło z wiatrem żałowanie .Grzechów że aż wstyd.
Trwonie czas ..
na zepsuty nastrój,fobie , melancholie,tone spokojnie.
nie da się pokorniej...
bieda aż piszczy Panie ,bieda!!!!!
wiersze na sprzedaż
Na makulature:
gazeta
poezja w kajetach
Brulion
Celine'i
na papier do dupy zamieniam kulture.
Tylko smutek .
Ile można łez nie połykać?
Do tego jestem mańkutem ,chadzam lewą stroną życia.
Jutro struję się bluszczem
Już czekam na krwotok.
Płacze gdy to pisze.
Jak Roland Topor.
Mrug.
Oko.

[Dora]

Na konkursik rewelka.
pozdrawiam

[Roman Bezet]

Czego tu nie ma?
Ortografia, dysgrafia, motywy z landszaftów i aluzje nawet, nawet.
Jednego nie rozumiem: "Celine'i" - ??? (taka odmiana? spójnik łączny? a może chodzi o Celine - vide: Staszewski?).
[color=red]OKO[/color]
dyg
b

[vacker_flickan]

to taki stylistyczny misz-masz, że aż się zatrzymałem i zastanowiłem, niestety, trudno mi uwierzyć w celowość takiej formy (biorąc pod uwagę poprzednie twory autora), a bardziej skłonny byłbym stawiać na niekontrolowany wpływ stanu emocjonalnego na pisanie
ale mogę się mylić, w związku z czym zaczekam na coś następnego
pozdr

[Stefan_Rewiński]

To poetyckie spotkanie z pielęgniarką (vide tempo pulsu) jest zasłużonym hołdem dla tzw służby zdrowia. Już na wstępie Autor wykazał czułość społeczną. Wnioskuję Utwór przenieść do Annałów Unii Europejskiej, zgodnie z odpowiednia Dyrektywą.