Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

jak nie spojrzeć

Ewa_Kos
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Ewa_Kos

Ewa_Kos

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

krzyk oznajmia coś ważnego
zrywa się nagle z pozycji
zagrożeń i jak jastrząb
płoszy spokojne stado gołębi

ciemna noc ma swój czas
wędruje cicho po niebie
zawsze jest ukojeniem
ożywionej próżni dnia

nadzieja przychodzi sama
trzymam się jej kurczowo
często tylko ona zostaje
na resztę życia

szukam wsparcia w świątyni
kolorowe ikony nie mają duszy
skłaniają do refleksji nad sobą
mam uczucie że kiedyś
podpowiedzą co dalej.

Eugen De

Eugen De

Opublikowano
Opublikowano

krzyk oznajmia coś ważnego
zrywa się nagle w poczuciu--------- tu pasuje mi bardziej " z pozycji zagrożeń"
zagrożenia co jak jastrząb---------- i jak jastrząb--- może?
płoszy spokojne stado gołębi

ciemna noc ma swój czas
wędruje po niebie cicho----------- cicho wędruje po niebie
prawie zawsze jest ukojeniem-----zawsze jest ukojeniem
ożywionej próżni za dnia---------- bez "za"

nadzieja przychodzi sama
trzymam się jej kurczowo
często tylko ona zostaje
na resztę życia

szukam wsparcia w świątyni
kolorowe ikony nie mają duszy------ bez "kolorowe"
skłaniają do refleksji nad sobą
kiedyś podpowiedzą co dalej---------tylko tyle bym zostawił, no nie wiem....?

Pozdrawiam serdecznie.

Ewa_Kos

Ewa_Kos

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

dzięki ale mam pytanie czy'' noc
jest zawsze ukojeniem''? , dla pracownika
''nocnej zmiany'' też?
Gdzie są czarno - białe ikony?
Z inwersją się zgodzę, a do reszty
mnie nie przekonałeś. Pozdrawiam. EK

Eugen De

Eugen De

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Pani Ewo, "noc jest zawsze ukojeniem " ja odnosiłem ją do następnego wersu " dla ożywionej próżni dnia", oczywiście, że nie zawsze.
Zdawało mi się, że jak się napisze "Ikony" to już wiadomo o co chodzi?! Bez dodatku kolorowe czy czarno białe, no mogą być np. zwęglone lub wyzłocone - ale to już inne konotacje
Pozdrawiam.
Michał Barański

Michał Barański

Opublikowano
Opublikowano
szukam wsparcia w świątyni
kolorowe ikony nie mają duszy
skłaniają do refleksji nad sobą
mam uczucie że kiedyś
podpowiedzą co dalej.

skojarzyło mi się, że ikony odbijają to, co do nich kierujemy - pytania/spojrznia/przemyślenia itd. - to wraca do nas i skłania do refleksji. mogłabyś to jakoś uwidocznić, niekoniecznie za pomocą lustra

słońca życzę, m

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Simon Tracy
      Po czynach ich poznacie

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Sukces to jest moje drugie imię. Pisane z dumą zaraz przed pseudonimem. Jaki sukces? To że opublikowałeś kilka wierszy  w porannym wydaniu miejskiego szmatławca. To ma być sława autora? Zresztą kogo tak naprawdę? Po ki czort Ci ten pseudonim? Nie znam człowieka a tym bardziej autora. Dostałeś od redaktora  choć po pięćdziesiąt złotych za wiersz?     W głównej sali kafeterii,  unosił się piękny zapach czarnych ziaren,  liści herbaty, aromat maślanych ciastek  i perfum bogatych dam. Poeci zawsze okupowali najdalszy, najciemniejszy kąt. Wykluczeni poza obręb towarzystwa, dobrej zabawy i życia miasta. Ale nadal uporczywie  trzymali się powierzchni, jak zaschły, przypalony brud, nie dali się zmyć, zetrzeć, wymazać. Trwali, choć sami nie wiedzieli po co.     Urażony poeta, ściągnął przechodzącego obok ich stolika właściciela kafeterii. Obcesowo i niegrzecznie, przysunął go za łokieć ręki w której ten trzymał tacę z zamówioną przez kogoś kawą i cukierniczką. Drogi Jonaszu  czy Wy mnie znacie i poznajecie? Stary Żyd oburzył się mocno na takie zachowanie gościa ale odrzekł. Oczywiście, że znam.  Stary Jona zna wszystkich i wszystkich wita  z radością w swych skromnych progach. Pan jest klient mój złoty i zawsze wypłacalny. A czym się prawie wiesz? Pan jest inteligient jak i reszta tu przy stoliku. Poezyje mażesz do kajetu  i sprzedajesz do gazet. A pseudonim mój znacie i poezyje czytacie? Ja prosty Żyd co tojrę studiuję i boskie prawo  a nie poetów salony. Dla mnie poezją miłą  jest solidny utarg i interes  a nie krągłości niewieście. Gdzież Żyd do sztuki innej niż pieniądz, przepraszam panów wołają mnie. Uciekł wręcz między krzesłami  do stolika zajętego przez  parę jakiś młodych kochanków.     Trzeba mieć pseudonim. To podpis i alter ego artysty. Zresztą w cieniu jest nasze miejsce. My wolimy dym świec niż syk lamp gazowych. Widzisz sam zresztą  po pseudonimie nikt mnie  nie rozpozna na ulicy. Ani ja król ani żebrak. Szybciej szczur kanałowy.     Znów zalegasz z czynszem. Hrabini Cię wywali na pysk zbity, jeśli długu nie spłacisz do końca tygodnia. I nie pomogą słowa sprośne i lubieżne co się w ciało zamieniają  w jej sypialnianych piernatach. Wszystko się pójdzie chędożyć, jeno nie Ty więcej. Wszystkie plany i marzenia wrócą pod most. To nie Ameryka i sen o dolinie, gdzie dolary padają jak deszcz  rzęsiście z nieba. I można się w nich kąpać i tonąć. Tu Cię galicyjski upiór  trzyma w pręgierzu nędzy i chłosta po gołej rzyci batem  a Ty tylko kwiczysz jak zarzynane prosię.     A w radiu mówili, że w Hameryce głód,  nędza i bezrobocie większe niż u nas. Giełda się posypała. Nie mają na suchy chleb i omastę teraz. Zatem niech jedzą ciastka  jak my biedota inteligencka. Jona! Talerz maślanych dla nas jeszcze. Zostawię napiwek podwójny.     Po kawie i ciastkach  przyszedł czas na wieczorne piwo  a potem całonocną przepalankę. Bo dla nich jutra miało nie być. A sukcesem było to  by dojść jakoś do łóżka  i zasnąć pijackim snem. Bo kto widział by poeci, spali jak psy w zaułkach kamienic. Skuleni na ławkach w parku, lub nieprzytomni i zarzygani  na schodach klatek. Ale kto by się przejmował  skoro jutra dla nich nie ma.            
    • marekg
      mgła

      Przez marekg · Opublikowano

      zerkamy w gwiazdy potem logujemy się w mętnej ciszy las ma kolor nocy taki nijaki ostatnia przyczajona butelka czeka na polanie   na Facebooku bez zmian obserwujemy przez lornetkę sarny i siebie
    • andrew
      Zatrzymać zegar

      Przez andrew · Opublikowano

      Węgry  Piszą, że wreszcie odblokują unijne pieniądze  Co się z nimi stanie  U nas zniknęły.  Mamy największe długi od 1945 roku.  Nawet unia to wytknęła. Teraz lada dzień pożyczka 160 miliardów.  W Rumunii już ją...rozbierają  Pozdrawiam.    Życzę Węgrów i Polsce wszystkiego dobrego.  Pozdrawiam 
    • bronmus45
      - bękarty -

      Przez bronmus45 · Opublikowano

      ~~ Marcinek i Zbysio jakąś norę lisią chcą zająć .. Węgrzy - choć bratanki z Polską - nawalanki dość mają .. Znajdą inne kraje, które będą rajem - dlań bronią .. Tą nadzieją żyją; że pod Polską ryjąc - ich schronią .. ~~
    • APM
      Nowe okulary

      Przez APM · Opublikowano

      Nowe okulary   Napiszę wiersz i co Lepiej nie będzie Nieostro Szaro i buro Ekran ugina się od wspomnień Wszystko się kołysze Litery skaczą, wywijają fikołki Ruch im szkodzi Połamane nogi suszą się na lampie Brzuszki ocierają o klawiaturę Szyja tkwi bezradnie w powietrzu Nie ma nikogo Kto dałby klapsa Całej tej zbieraninie Słów Spojrzeń i rozpacz W liczbie mnogiej skrzecząc odchodzę bez okularów sobie  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...