Znamię

[Agnieszka_Gruszko]

znamię
na ramieiu
mówi
jak bardzo mnie skrzywdziłeś...
pod opaską
skórzaną
czuję
jak ropieje
jest wspomnieniem
tylko
tamtej zimnej nocy
kiedy padał
śnieg
ciągną się w nieskończoność
korytarze pamięci
neurony
błyska się
może przybędzie
po mnie
burza
chciałabym zaginąć
na froncie
niepotrzebnej wojny
spocząć
pośród innych ciał
jeszcze ciepłych
pierwsza grudka ziemi
zamknęła mi oczy
czuję jak ciężej
staje się oddychać
znamię
na ramieniu
pod nim mięso
poorane w bruzdy
pazurami życia
żywe jeszcze
czerwone
krwawię...
druga grudka ziemi
niech zamknie mi usta
na zawsze
w twej pamięci
błysk
neuron
błysk
już mnie nie ma
jakbym nie istniała
dla ciebie
czemu chcesz oszukać
moją zwiędłą dusze?
przecież ona widzi
ciągle jeszcze czuję...
trzecia grudka ziemi
zbiorowa mogiła
nieistotna wojna...
zapomnij

[Kai_Fist]

k u r d e

powaliło mnie.

differentia specifica

[natalia]

No no Agnieszko robi wrażenie bardzo fajny jest też rytm na początku i końcu i atmosfera wiersza.
Serdecznie pozdrawiam
Natalia

[Hanna Klewiecka]

a ile emocji !

czemu uważasz, że jest najgorszy ?
mi się podoba

[Agnieszka_Gruszko]

najgorszy dlatego, że najmniej dopracowany... i dlatego, że najdłuższy, a ja nie lubie aż takich tasiemców...

[Hanna Klewiecka]

może bez tej długości nie zmieściłabyś trzech grudek
a chyba były potrzebne
cześć

[Agnieszka_Gruszko]

chyba masz rację, ale średnio sie czuje w długich formach... nie dorosłam do nich...
ale dziekuję

[Hanna Klewiecka]

doprawdy nie ma za co

wydaje mi się, że masz kupę niezłego talentu
strasznie fajnie malujesz

[Agnieszka_Gruszko]

owszem, jest za co, w dodatku zmuszona jestem podziękować po raz drugi... a co do malowania, to moich obrazów jeszcze nie widziałaś:)

[Hanna Klewiecka]

strasznie fajnie malujesz
serio