"zakłopotanie"

[Ewa_Wilkowska]

wiatr tarmosił włosy jak rozbawiony psiak
a słońce przytulało się do policzków
jakby chciało przeprosić za ten wiatr

szliśmy w milczeniu jak zaczarowani
bo zakłopotanie nie chciało odejść w cień

to niczyja wina, że serca nie można wymienić na inne..

[Adam_Szadkowski]

Przepraszam, ale w sprawie formalnej:)...

wiatr tarmosił włosy jak rozbawiony psiak
a słońce przytulało się do policzków
jakby chciało przeprosić za ten wiatr

Robi Pani metaforę - OK!, ale potem się Pani do niej odnosi...(!)
"jak"... - porównanie
"jakby chciało przeprosić za ten wiatr" - odniosła sie Pani do pieska biednego, cóż on winien...(?)hmmm

Kurczę, mam nadzieję, że mnie Pani zrozumiała:):):)

Adam

[Ewa_Wilkowska]

Drogi Adamie, ten psiak nie biedny, ale metafizyczny...
Pozdr.:)