Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Ciemność umysłu


Rekomendowane odpowiedzi

Jestem niewolnicą własnych myśli.
Wielkie potoki łez i zażaleń...
Chcę się stąd wyrwać.
Nie można przecież wiecznie żyć w przekonaniu
O podłości całego świata.

Wśród ciemności własnego umysłu,
Odnalazłam światło-mały płomyk.
On wskazuje mi drogę.

Nadal błądzę,
Lecz mój płomyk jest nadzieją.
Nadzieją na to, że kiedyś zrodzi się z niego ognisko.
Rozświetli korytarze i wskaże wyjście
Z ciemności umysłu.

Odnośnik do komentarza
Udostępnij na innych stronach

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...