Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Niczym mily szept, jakby ptakow spiew
Ty i ja i cicha w ciszy muzyka gra.
Ja tylko tego pragne i niczego wiecej,
wiec kochaj mnie, a ja bede kochac wiecznie.
I wiec ze nikt nas nie rozdzieli nawet chcby bardzo chcieli,
bo nasza milosc obronimy my
nasze wspulne marzenia i niespelnione sny.
Nasze zycie bedziemy garsciami brac!
I tak bedziemy trwac i trwac
jak w blednym kole zagubienia
w goracej temperatuze i bez sladu cienia.
Lecz choc nawet niewiem gdzie bysmy byli
i tak zawsze razem bedziemy zyli.
Nawet pod mostem,w kartonie
czy na dworcu, na peronie!
I jest cos czego nikt nam nie zabieze
to to ze kochamy sie bez granic i szczeze!

Opublikowano

no tylko się nad zmiłować
nad wami "miłościami"



rodzice albo i również pani od Polskiego jest dumna ze napisałaś coś takiego
to mi raczej pasuje na piosenkę dla "Domowego Przedszkola" serio pasowałby

jestem tak brutalny jak jest brutalny ten tekst

przykro mi że takie coś się piszę
piszę się

bywaj

Opublikowano

o matko, kolejny tekścik, chyba miałam rację, co do tych zbiżających się Walentynek, że źle wpływają na co niektóre osoby :/
. choć pewnie Twój chłopak byłby szcześliwy, że dla niego napisałaś taki tekst - ale chyba tylko on ;)

pozdrawiam i życzę powodzenia Espena Sway :)

Opublikowano

Jeszcze do niedawna zastanawiałem się dlaczego ludzie mają jakieś takie
niezdrowe uprzedzenia do wierszy rymowanych. Dzięki, teraz już wiem...

Pozdrawiam z owianej legendami "Częstochowy"

PS. PSZYNAJMNIEJ BŁENDY POPRAF, GDYSZ SAMA WIDZISZ, RZE RARZOM PO OCZAH!!!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzień dobry                                                 Taki miał być ten wiersz chaotyczny , taki był zamiar . Nie wiem czy mi się udał .                                                        Niech ocenia czytelnicy tego wiersza .                                                              Miłego dnia .Pozdrawiam 
    • Moda na "wody"     Ala z Uralu w wisiorze z koralu,   W końcu urlopu, chodzi w litoralu.   Z językiem na boku,   Bywa tam co roku,   Bo moczy swe stopy w  wyschłym Aralu.
    • @niolek Po przeczytaniu wiersz ten został ze mną na dłużej, mimo jego przykrej natury.   Pierwsza myśl, gdy je zauważam. Trzy to liczba nieparzysta, nie - ja, parzysta - one.   Pierwsze wersy od razu sygnalizują o tym specyficznym uczuciu dysonansu - kiedy interakcja społeczna w naszej głowie ulega analitycznej dekonstrukcji. Sama forma wiersza przekazuje tę nerwową energię gonitwy myśli, kiedy fizycznie jesteśmy częścią rozmowy, lecz chaos w naszej głowie nie pozwala nam się skupić. Wyskakujące gdzieniegdzie pytania oraz przypuszczenia podkreślają bitwę z własną percepcją. W tym samym momencie możemy się zastanawiać, czy dwie pozostałe osoby nas wykluczają intencjonalnie, czy może nawet nie są tego świadome? Dla nich to kolejna pogawędka, a dla nas to cały poemat w naszym wnętrzu.   Jeśli miałbym się czegoś przyczepić to detali gramatycznych - kiedy pojawiają się czasowniki w pierwszej osobie zapiszemy je z końcówką "ę" zamiast "e" np. "Chcę pokazać, że tu jestem, próbuję." Również zamieniłbym "tą", na "tę" w wersie "a widzę tą dwójkę ", ponieważ w piśmie, w bierniku poprawna forma to "tę". "Tą" w bierniku występuje bardziej w mowie potocznej.   Ogólnie ciekawy wiersz, w jakiś sposób do mnie dotarł i został ze mną na dłużej. Pozdrawiam :)    
    • świat był miejscem opartym na pewnych stałych   życie przypominało  ścierny papier czas utkany  pospolitym brakiem   aż letni blask pozbawił ich nocy   rwany sen jak tęskni za człowiekiem  drugi człowiek
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Robert Witold Gorzkowski Polski bohater! Mój dziadek ze strony mojej matuli był ułanem Pilsudkiego. Cześć i chwała bohaterom.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...