"Dom spokojnej starości"

[Zdzisław_Leopold_Dudziński]

Dom pogodnej starości

mieszkańcy domu pogodnej starości
budzą się na długo przed pierwszym kurem
ustawiają swe wiotkie ciała przed oknem
i szklistym wzrokiem wpatrują się
w jeszcze ciemny krajobraz

jedyna gwiazdą widoczną wówczas na firmamencie
jest odbity w szybie ognik papierosa
przemyconego przez granice
regulaminowego wzroku siostry oddziałowej

mieszkańcy domu pogodnej starości
nie mają nazwisk i adresów
nie otrzymują listów
z tamtego świata

czasami przez niedomknięte okno
usłyszą szum wiatru lub odgłos ptasiego krzyku

skurcz mięśni twarzy jest wówczas
jedyną reakcją na zakazane wspomnienia

podczas porannego obchodu
już nikt o tym nie pamięta

pacjenci domu pogodnej starości
znają tylko topografię sufitu i makatek
rozpiętych nad łóżkami

na wszelki wypadek usunięto
jednak z ich portfeli zdjęcia najbliższych
wszelkie środki płatnicze
oraz bilety komunikacji miejskiej

jedyną rzeczą jaką im zostawiono
jest niebo na wyciagnięcie ręki

[Adam_Szadkowski]

Ta narracja zupełnie mi nie odpowiada. No i najważniejsze (większość wie, że mówię to niezmiernie rzadko): proszę Pana, to nie jest wiersz, tylko tekst prozatorski, zdecydowanie prozatorski.

Adam

[Jan_Bulin]

Jest w porządku,lubię taką poezje narracyjna.

[Łukasz_Lipiński]

Wiersz bardzo ciekawy i zmuszajacy do przemyśleń, czyli taki jaki powinien być dobry wiersz. Temat opowiedziany w niebanalny sposób to kolejny plus. Jedyne do czego mam wątpliwości to ten fragment:
"...wszelkie środki płatnicze
oraz bilety komunikacji miejskiej..."
Tak jakoś nie pasuje mi to do reszty.
Pozdrawiam i zapraszam do oceny moich wierszy.

[Jan_Bulin]

Brak komentarza do wiersza (http://www.poezja.org/index.php?akcja=donowych) dla mnie to kapitalna poezja.Taką lubię.
[sub]Tekst był edytowany przez moderator dnia 22-11-2003 23:39.[/sub]

[Tommy Jantarek]

Temat opowiedziany w niebanalny sposób? Dziwne bo u mnie nic nowego nie wniósł, a z czasów nihilizmu dawno wyrosłem. Gadanie o tym co wszyscy wiedzą, bez żadnych przemyśleń i rozwiązań.

[magda]

A mnie zainteresował. Dobrze się czytało. Ale i tak nie nazwałabym tego poezja narracyjną, za którą zresztą przepadam, a narracją poetycką.

pozdrawiam
m.