Starość

[m p]

STAROŚĆ /”DUSZA SKOŁATANA”

Przychodzisz jak złodziej o zmierzchu
Kradniesz marzenia
Zostawisz garść wspomnień
Śmiejesz się w glos tysiącem młodych gardeł
Kpisz -
Gdy proszę o czas

Śmierć lepsza niż Ty –
Starość bez znieczulenia

[Ewa_Kos]

Przychodzi i nie pyta nikogo czy może.
Wiersz niesie przesłanie i póki się jest
pięknym i młodym, to się o tym nie myśli.
Pozdrawiam ciepło. EK

[Eugen De]

Ja na swój użytek nazywam takie wiersze: "wiersz roszczeniowy" pisany do losu. Ładnie skonstruowany. Pozdrawiam.

[Kirke szalona]

Jest myśl, wiersz krótki z refleksją może nie błyskotliwą ale zawsze :-)
Tylko pozbyłabym sie tych powtórzeń "starości". Pozdrówka!
Asia

[Łucja Kucińska]

W kilku słowach zawarte wszystko,a międzi wersami można czytac to co zostało nie napisane. Warto było przeczytać.
Pozdrawiam

[Jacek Mucha]

Natomiast dla mnie starość jest całą esencją życia. Wtedy odkrywa się prawdę o życiu, tak skrzętnie ukrywaną przez dzisiejsze wszelakie mody. Starość jest tym co w życiu najprawdziwsze. Jest tym co pozwala zrozumieć i zaznać czym jest życie.
Jednak przyjełaś (przyjąłeś:) jakąś postawę i za to plus.
Pozdrawiam. JaM