Cysorz 3

[Marcin Gałkowski]

Noc mrocznym całunem okryła piekło. Jest to rzecz jasna określenie dość mocno przesadzone i nie do końca zgodne z prawdą, ale za to jak ładnie brzmi! W każdym bądź razie wyłączono palące się w trakcie dnia latarnie, dzięki czemu przynajmniej ta część doby była tu taka, jak być powinna. Silne potrząsanie wyrwało Samaela ze snu.
- Co jest do kur... – jęknął zaspanym głosem, ale urwał widząc mundur pochylającej się nad nim postaci.
- Nocny patrol ORMO, starszy diabeł Skwarek – wyrecytował nieznajomy jednym tchem, energicznie machając legitymacją przed twarzą Samaela. – Można wiedzieć, co obywatel robi w środku nocy w parku?
- Śpię, nie widać?
- Jaja sobie ze mnie robicie obywatelu?! – ryknął ORMOwiec. – Widzę! Dlaczego śpicie w parku?!
Samael zawahał się chwilę i westchnął, odgarniając na bok śpiworek.
- Drobne problemy rodzinne...
Skwarek spojrzał na niego dziwnie i pokręcił głową.
- Jak się nazywacie?
- Samael.
Wyraz twarzy ORMOwca przeszedł dość znaczną metamorfozę. Zaciętość ustąpiła miejsca pojednawczemu, pełnemu współczucia i zrozumienia uśmiechowi.
- T… trzeba tak było od razu – wyjąkał. – Teraz to inna rozmowa. Najlepiej zapomnijmy o całym zajściu – powiedział pojednawczo, wsunął w dłoń Samaela wyciągniętą zza pazuchy flaszkę i oddalił się szybkim krokiem.
Demon siedział jeszcze przez chwilę w zamyśleniu, po czym ostatecznie wygramolił się ze śpiwora, opatulił się kocem i usiadł na ławce. Gdy otwierał butelkę, ktoś złapał go za ramię.
- Pijemy w parku? – głos był skrzeczący i nieprzyjemny. – Młodszy diablik Smołotow, ORMO, dokumenty proszę.

Ranek był zimny i nieprzyjemny. Silny wiatr dął w wydrążonych w skałach korytarzach, zwieszające się z góry malownicze draperie i stalaktyty drżały niebezpiecznie, skrzypiąc i trzeszcząc.
Ogień buzował delikatnie w kominku, nie dając jednak żadnego ciepła. Większa ilość opału stwarzała zagrożenie pożarowe i – jak twierdził WSIMOPP – była niedopuszczalna. Samael i panna Black siedzieli owinięci w futra, grzejąc się przy wstawionej tu przez Lucyfera farelce. Nie zwracali uwagi na poganiający ich do pracy system.
- Fuck the system – mruknęła panna Black.
Jakby na potwierdzenie jej słów, olbrzymi stalaktyt odpadł od sufitu i wbił się w jej biurko. Krzyknęła i straciła równowagę, lądując na torbach z dobytkiem swojego przełożonego. Coś wewnątrz zachrupało. Samael nic nie powiedział, tylko z rezygnacją machnął ręką. To był jego pierwszy, zawierający w sobie taką dozę ekspresji gest tego dnia.
- Może kawki? Herbatki? – zapytała, chcąc nieco ożywić tę smętną atmosferę. Wskutek braku reakcji wyszła na zaplecze i włączyła radio. Wesoły głos prezentera krzyczał:
„Hej, hej, hej! Słuchacie radia Wolna Niedziela! Jest godzina 10:24, sekund 23, za niespełna sześć minut serwis „Spoza i ze świata”, a póki co: pierwsze miejsce na naszej liście przebojów – Banda Zawodzących Kretynów i ich najnowszy singiel, „Tara Bum Cyk”! Zostańcie z na…” Samael wyłączył radio silnym kopniakiem.
- Pardon, poniosło mnie – zmieszał się nieco na widok zaskoczonej miny swojej asystentki.
Przez chwilę zapanowała taka niezręczna cisza, mącona jedynie brzęczeniem trzech much, kotłujących się gdzieś pod sufitem. Z całą pewnością dźwięk ten był o wiele przyjemniejszy, niż radio Wolna Niedziela. Wyrzucony z domu Książę Demonów zdjął ze ściany kalendarz i zaczął coś w nim zapisywać, podczas gdy panna Black zajęła się sprzątaniem resztek radia.
- To się odbuduje… znaczy się: odkupi – powiedział Samael pojednawczo. Było mu głupio. Tak głupio, jak tego dnia, gdy nie kopnął przebiegającego ulicę białego kota, co mogło podważyć cały jego, tak mizernie budowany autorytet. Mówiąc krótko – czuł się jak szmata. Nawet gorzej niż wtedy, kiedy zapomniał rano umyć zęby! To było straszne. Wstał, chrząknął trzykrotnie i usiadł. Po chwili jednak wstał ponownie i przemówił złowieszczym głosem:
- Panno Black, odchodzę.
- Słucham? Gdzie, jak?
- Oj, w zasadzie to nigdzie – zdenerwował się Samael – ale to tak fajnie brzmi. Jadę w delegację.
- Już pan to przecież mówił wczoraj.
- No właśnie. To po co tyle krzyku?
- Nie wiem.
- Ja też nie.
Przez chwilę stali, kontemplując sens własnych słów.
- Proszę zarezerwować mi bilet na wieczór. – powiedział w końcu demon, kończąc zdanie wymownym westchnięciem.
- Gdzie się pan wybiera?
- Na Ziemię.
- Nie! – pisnęła z przerażeniem panna Black.
- Tak.
- Nie!!
- Tak.
- Nie!!!
- Tak do cholery!
- Zwykły, czy międzywymiarowy?
- Niech będzie… międzywymiarowy. W końcu nie ja płacę.
Usiadł przy biurku i zapalił. WSIMOPP wszczął alarm, Samael nie zwrócił jednak na to uwagi. Miał poważniejsze zmartwienia, a komputer i tak nie zdąży wszystkiego wpisać do raportu, do czasu następnej kontroli.

[Sanestis_Hombre]

widzę, że kolega lubi kabaret Mumio (dialog niczym z reklamy Wierszyk):

"- No właśnie. To po co tyle krzyku?
- Nie wiem."

pozdr!!!

[Marcin Gałkowski]

a lubię, lubię, racja=)
pozdr

[Marcin Gałkowski]

dzięki za zajrzenie tu, również pozdrawiam=)

[adam sangreal]

No i znów nie ma co pisać. Fajne :)
Pozdrawiam

[Marcin Gałkowski]

to ja też nie będę się rozpisywał: thx (nie przepadam za wstawkami z angielskiego, ale w tym wypadku tak jest krócej=)
pozdr

[Leszek_Dentman]

Wciągasz mnie w te piekielne czeluście. :-) , jak diabli.
Nie widzi mi sie tylko ORMO. Może uda ci się wymyslic jakiś inny skrót, nawiązujący do chlubnych tradycji tej pożytecznej organizacji, podkreślający zarazem jego lokalizację?
Piekielna Ochotnicza Rezerwa Milicji Obywatelskiej?

[czarna]

fiu fiu
diabelsko, czarno, piekliście
baardzo się podobały wszystkie trzy części, a panna Black [250 lat?... no no, mój rocznik] :))))
zdecydowanie wolę cysorza od Conna

pozdrawia Lucyfer`ia

[Marcin Gałkowski]

miło, że wpadliście.
PORMO? brzmi ładnie(j), nie powiem=)
część czwarta się robi i już prawię się zrobiła, ale Conn ma ostatnio jednak pierwszeństwo=). choć aktualnie odpoczywa, więc podejrzewam, że Cysorz 4 już niebawem=)
pozdr