Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

od kilku miesięcy nie dajesz sygnału
dopadła cię choroba wściekłych telefonów
czy wibracje nastawiasz na inną dziewczynę
chętnych szabloników nie brakuje

czasy sprzyjają modelom takim jak ty
masz poli i mono-foniczne gadanie
o najmodniejszych w sezonie butach
wyświetlacz ozdobiłeś nową tapetą - myślisz
pomarańczowy dobrze oddziałuje na psychikę

lepiej zmień baterię bo szybko siadasz

Opublikowano

podoba mi sie choć ja bym podzieliła na jakieś zwrotki by ułatwic czytanie...

np. między szablonikami a modelami enter,
butami i wyświetlaczem no i ostatni wers sam.

ale to tylko takie moje ogólnie na plus.

Dziękuję za życzenia tobie tez :P

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dzięki za komenta i życzonka.
co do formy, to też o tym myślałam, ale ostatni wiersz o odkurzaczu był również takim eksperymentem i zapis był podobny. więc narazie zostawię

pozdrawiam serdecznie śnieżnie Espena Sway :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Ewo dziękuję za życzonka i ciepły komentarz.
ja Tobie również życzę wszystkiego naj a
przedewszystkim zdrówka bo jak to jest
to wszystko się jakoś układa. ach no i dużo
natchnienia. u nas w R. na szczęście już nie pada
ale jest - 7 stopni

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)
Opublikowano

Lubie Twoje wiersze i z wielka niecierpliwością czekam na kolejne. Doczekałem się. Oto i jest kolejny z Twojej serii. Nie wiem dlaczego, ale owy wiersz wywołal u mnie całkiem inne emocje niż wszystkie inne dotychczas przez Ciebie tworzone. Poczułem sie po przeczytaniu go jak bym dostał mokra szmatą w pysk. Czyżby on był o mnie? Jeśli zaprzeczysz i tak nie uwierze. Przykro mi jeżeli tak postrzegasz moją skromną osobe. Pozdrawiam i czekam na kolejne Twoje dzieło???

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Majkelu, bardzo mnie zdziwiła Twoja opinia na temat mojego wiersza. cieszę się, że lubisz mnie czytać, ale pozostaje jedna kwestia do wyjaśnienia; powyższy utwór ma adresata, ale nie jesteś nim Ty. jeśli bardzo Ci zależy to mogę powiedzieć, iż chłopak ten ma imicjały S.W., więc wiesz już, że nie postrzegam tak Twojej osoby.

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • ulewa   o deszczu z  użyciem  szumiących Staff pisał    miarowy i równy tak szemrał kroplami    Twój - chlusty i cięcia z ukosa tak obmył   dał życie
    • Koniec zwiedzania na dziś on orang hutan i ja istota dua kaki spojrzeliśmy sobie w twarz   Almayer's Folly biały człowiek i opium jego dom w dżungli   Dwóch procent w genomie brak by w łóżku leżeć na wznak  
    • I choćbyśmy grały te same akordy, zawsze będzie pół tonu różnicy. Może moje pianino jest rozstrojone, a może Ty nie grasz dla mnie, kiedy ja komponuję jedynie dla ciebie.
    • Być albo nie być - w tym kwestia istotna: Czy szlachetniejszą ideą jest cierpliwie znosić Strzały i pociski straszliwego losu, Czy też za broń chwycić  przeciw smutków morzu, I, stając w szranki, im kres położyć?  Umrzeć – śnić; Nic więcej: Snem swym światu ogłosić, że kładziemy koniec Serca rozterkom albo życia ciosom, Które dziedziczy ciało: oto jest spełnienie, Którego wszech winien żądać. Umrzeć – spać; Śnić  nawet może...– Lecz drąży niepewność: W tym śnie zatraty, sny jakie nadejdą, Gdy zrzucimy z siebie powłokę śmiertelną? Muszą nam dać czas na namysł – to szacunek, Co czyni z bytu długiego  - nieszczęście: Bo czemu cierpieć nam czasu bicze i obelgi, Ciemiężcy razy,  ludzi dumnych wzgardę, Ból niespełnionej miłości, z praw kpinę, Urzędów bezwstydne, zuchwałe szyderstwa, Które cierpliwi od niegodnych znoszą, Jeślibyśmy wreszcie  spokój mogli znaleźć W ostrzu sztyletu? Kto znosiłby trudy, Znoił się i pocił pod  życia ciężarem, Gdyby nie lęk przed tym, co ze śmiercią przyjdzie -  Nieznanym krajem, z którego porządków Żaden człek nie wraca - to spina zamysł, I sprawia, że nam dorzeczniej znosić takie ciosy, Niż zbiec ku innym, których wciąż nie znamy? To ta świadomość nas czyni tchórzami, To tak radosny rumieniec zamiarów Skrywa chorobliwy, blady nalot myśli, A przedsięwzięcia wagi wiekopomnej Zmieniają koryto pod tym  naporem I zrzekają się prawa do miana - Działania.
    • @obywatelDobrej nocy, dziękuję :)     @Natuskaa  Dziękuję :)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...