Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W pogoni za miłością..wiersz 4..;Dla mojego męża"

marynika gragar
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

marynika gragar

marynika gragar

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Z twarzą wtopioną w ciemną okna szybę
zroszoną przez deszcz i przez moje łzy,
czekałam na Ciebie , wpatrzona w uliczkę
wierzyłam że na niej pojawisz się Ty.

Czekałam,czekałam ...a czas robił swoje ,
ochłodził twe serce , osuszył łzy moje
i tylko nadzieja marzeniem przygnana
znów karze mi wierzyć,że jestem KOCHANA...

Ewa_Kos

Ewa_Kos

Opublikowano
Opublikowano

Jeśli w wierszu jest chociaż ślad osobistych
przeżyć, to cieszę się, że powstał wiersz na ten
poniekąd bardzo mi bliski temat (oj ile czasu spędziłam
przy oknie)Czuję ten klimat i plusuję. Pozdrawiam ciepło. EK

Marian Koń

Marian Koń

Opublikowano
Opublikowano

Z twarzą wtopioną w ciemną szybę okna

tak jest płynniej

znów karze mi wierzyć, że jestem...

może banalnie, ale striptizerki też nie powinny wszystkiego odsłaniać ;-)

zdziwił mnie ten mąż, bo tekst mocno nastoletni jak na moje ucho
nic tylko pozazdrościć zdrowej infantylności
może nie odkrycie Ameryki, ale mocno zgrabnie

+

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Alicja_Wysocka
      samotne Teraz

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @iwonaroma No i tak to czasem bywa z czasem. A niech tam sobie zostanie w wierszach.  Iwono, bardzo gustownie spięłaś słowem jak broszką, winszuję :) A huśtawka wytrzyma?
    • Poet Ka
      To było...

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Arsis    piękno, smutek, symbol,   forma graficzna - która mi się podoba    i tak zwane lśnienie (promyk - idąc za L.M.Montgomery)  
    • Alicja_Wysocka
      Zyzuś tłuścioch (tercyna)

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Gra-Budzi-ka Oj,

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      jakie fajne! 
    • .KOBIETA.
      Tam na drugą stronę

      Przez .KOBIETA. · Opublikowano

      @Poezja to życie   oby perfekcyjnie zabijał ! I bezboleśnie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      pozdrawiam !
    • Arsis
      To było...

      Przez Arsis · Opublikowano

      Przechodzą cicho, mając przeszklone spojrzenia. W przedpokoju. W pokoju. W noc ciemną i tkliwą. W noc majową. W pełną szumiących liści, pełną drzew, gałęzi, podziemnych korzeni.   I w tę noc podążają moje złudy, widma… Te moje odwieczne i wciąż milczące od lat pięćdziesięciu chore iluminacje.   Przepoczwarzają się. To znów nieruchomieją. Ale są. I płyną naprzeciw obłokom bez-szepnie. Albo szepczą jak wiatr na przekór milczenia. Albo stwarzają się od początku. I znowu. I wiecznie…   Dręczy mnie ta struna. Zaciska się coraz ciaśniej.   W bolesnym skowycie powolnego rozpadu.   W progu uchylonych drzwi leży zakurzone truchło jakiegoś ptaka. Szkielet obsypany piórami. I ten szkielet podobny raczej do szkieletu człowieka, lecz z białą podłużną czaszką i z otwartym w jakimś zastygłym grymasie dziobem.   I z czarnymi oczodołami niewidzącej śmierci. Tej samej, która naznaczyła spojrzenia mojej matki i ojca, kiedy ich oczy wyrastały z czarnej, błotnistej, mokrej od deszczu ziemi. Wyrastały jak kiełkujące pąki jakiejś melancholii spomiędzy kwiatów białych chryzantem.   A więc rozbił się przed wiekami ten ptak, nie-ptak.   Roztrzaskał w koszącym locie. W gazetach pisano wtedy: to było samobójstwo.   (Włodzimierz Zastawniak, 2026-05-05)      

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...