Jakby Jack Twist miał wiedzieć więcej

[Tomasz Pietrzak]

Czasem ciało napełnia się zdaniem, zdawkową rozmową
o pożyczonej jak druga skóra koszuli, o kobietach nie z nami
w ciąży. A potem śpi pod powiekami, mieszka w tym samym

domu przez rok (czy dłużej) – je razowiec i wie, wie instynktownie,
że nie słodzisz więcej niż jedną. Można w tym zmieścić całe życie;
w te rozmowy o kłótniach z ojcem, o kochankach zmieniających

się z każdą porą roku. Można pomilczeć o życiu jak prześcieradło,
na którym leży się bezsennie, które gryzie, wyrzuca przed dom
w środku nocy, które pruje się i dusi za dnia. Wschód za wschodem

można o tym wszystkim zapominać; znikanie to cześć porządku.
Odliczanie zdań zapisywanych w dzienniku o sobie, o nim, o niej.
To wchodzenie po schodach z naręczem prania, siwienie na ostatnim

stopniu i patrzenie na fotografie - na siebie z wtedy, kiedy było się
tak skorym do rozmowy, kiedy ten rozmówca tak bardzo nas słuchał.

[jacek_sojan]

Życie pamięcią jest zintensyfikowanym i zwielokrotnionym życiem pod presją Czasu. Panu, panie Tomaszu - jak demiurgowi - czas kruszy się w palcach!
Pięknie napisane, fantastyczne w zadumaniu - pozdrawiam! J.S.

[Ona_Kot]

"czĘśc porządku" - literówka się wkradła
bardzo ładnie

pozdrawiam

[Letnia sukienka]

jako początkująca nie mam wiele do powiedzenia poza tym, że świetne!!!
dla mnie jesteś już poetą z krwi i kości :)
i nie musisz tego udowadniać :)

ale pisać musisz!!!!zawsze!!!!bo nie miałabym co czytać!!!! :))))

pozdrawiam
Lucyna

[Tomasz Pietrzak]

Jacku - mam nadziję, że zbytnio mi ten czas się nie będzie kruszył:)
Ona Kot
Lucyno

dziękuję wam za wizytę i komentarze
pozdrawiam.