nienapisany list

[Maria_Magdalena_Kowalska]

„ (...) co robię u pani
z płucami pełnymi kurzu i drewnianym językiem,
po kolana w chłodzie (...) ?”

(Sylvia Plath)




kolejny dzień pod znakiem wielkich nieobecnych
słów. zdrabniamy się mechanicznie, mamrocząc
miłość bezmyślnie jak wieczorną modlitwę.
masz wzrok skuty grubą warstwą szkła. przykładam
lusterko do ust, sprawdzam czy wciąż żyjesz.

dawniej byłaś uważna jak żółwica składająca jaja
w wilgotnym piachu, a ja potrafiłem cię ogłuszyć
zwykłym pocałunkiem. piłaś mnie rozwartymi oczami,
zrzucałaś skórę za skórą jak zmięte bibułki maków.
karma. miąższ opium w mrocznym ziarnistym wnętrzu.

lada dzień ostrzyżesz jej włosy na chłopca. nie zostanie ci nic
prócz błękitnej żyłki pulsującej żałośnie na skroni. już dziś
masz ścięgna skręcone w supły i piersi pełne kamieni.

obiecaj że od jutra będziemy młodsi. bądź znów jak lampion
z japońskiego papieru, rozpięty czule na kruchym szkielecie.
zalej nas żółtym światłem. wybaczmy sobie wszystkie
nasze śmierci.



[sub]Tekst był edytowany przez Maria_Magdalena_Kowalska dnia 17-11-2003 13:10.[/sub]

[magda]

Genialny. Tak prawdziwy, że boli, niełatwo go zapomnieć. Fantastyczne metafory. Jedna uwaga: gdyby usunąć powtórzenie z bibułkami - byłby nieskazitelny. Z prawdziwą przyjemnością czytam Twoje wiersze.

pozdrawiam

[Seweryn Muszkowski]

Pierwsza strofa, taka jakaś, niskich lotów. Jakby autor zachwycił się czymś-tam, a już w 2's pisał rozważniej.

W końcu jakiś wiersz, który mi się podoba. :-)
Napisałbym coś więcej, ale jest 12:49, a o 13:05 mam pociąg. :-)

Pozdrawiam,
s.m.

[Maria_Magdalena_Kowalska]

magda:
Genialny. Tak prawdziwy, że boli, niełatwo go zapomnieć. Fantastyczne metafory. Jedna uwaga: gdyby usunąć powtórzenie z bibułkami - byłby nieskazitelny. Z prawdziwą przyjemnością czytam Twoje wiersze.

Nawet metafora z żółwicą? W innym miejscu na żółwicę parskali mię śmiechem, może dlatego, że zamiast "uważnej" była "skupiona" (co mogło - przyznam - wywoływać niewłaściwe skojarzenia :) O bibułkach wiem, już poprawiam. Mnie też jest przyjemnie, że innym jest przyjemnie. Dzięki, pozdrawiam.

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Seweryn Muszkowski:
Pierwsza strofa, taka jakaś, niskich lotów. Jakby autor zachwycił się czymś-tam, a już w 2's pisał rozważniej.
W końcu jakiś wiersz, który mi się podoba. :-)

Ech, znowu ten brak konkretów: "jakaś taka", "czymś tam".
Krótko i na temat poproszę, wypunktować co się nie podoba - i już!
Oczywiście mam na temat pierwszej strofy (jako integralnej części całości) odmienne zdanie, ale kto wie: być może czyjaś rzeczowa argumentacja przekona mnie i skłoni do przeredagowania.
Grunt, że choć część się podoba, to już - że tak powiem - krok milowy :) Szczęśliwej podróży. Pozdrawiam

[Dotyk]

Jeden z najpiękniejszych tekstów jakie czytałam tutaj. Najprawdziwszych, bardzo "trzewiowych", powiedziałabym. I e dwie ostatnie zwrotki.
No i "moja" Syliwa Plath.

bardzo cię ściskam. Za wiersz i w ogóle - Mirka

[Kai_Fist]

japoński lampion mi się podoba :)

całość może też, poczytam sobie jeszcze

Pozdrawiam,
Kai Fist

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Kai Fist:
japoński lampion mi się podoba :)
całość może też, poczytam sobie jeszcze

Mogę Tobie osobiście (więc reszta - nie warczeć!) podrzucić dwa klucze: rytuał postrzyżyn i archetyp kobiety-samicy-matki.
Masz już pryzmat, teraz czytaj powtórnie, Słonko. Przekaz naprawdę nie jest skomplikowany.

pozdrawiam

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Dotyk
Jeden z (...)najprawdziwszych, bardzo "trzewiowych", powiedziałabym.
(...) No i "moja" Syliwa Plath.

Cieszy mnie niezmiernie ta empatia :) Ja też jestem z niego dość zadowolona, ale Ty, no bez przesady z tymi "najami"! :) Toż ja rzemieślnik jestem, robol normalny, co robi przy słowach - ot co!
A Plath odkrywam na nowo. Do niektórych wierszy trzeba dojrześ, tak jak do książek, no nie?

pozdrowienia, całusy i kwiaty :)

[Kai_Fist]

ale Ty się mna opiekujesz :)

nie wiem czy będę patrzył przez pryzmat, nie wiem czy chcę :)
nawet mi jeszcze zamieszałaś może, jesteś chyba kobietą :) a ja nie zawsze je rozumiem, ha ha :)

bo ja tu ujrzałem chwilę, straconą chwilę, która mocno zabolała.
a ten mój ulubiony już lampion według mnie symbolizuje wdzięk, lekkość, coś duchowego, wyższą sztukę, swięcacy jest piękny,

a tytuł: nienapisany list to dla mnie... no właśnie, nawet coś osobistego kiedyś było ;)

a ta Sylvia Plath mi sie nawet spodobała, linka poproszę do dobrego miejsca w sieci z jej udziałem :)

Pozdrawiam,
Kai Fist

P.S.
te punktowanie to miał być żart, mam nadzieję, że nie uraził.
ech kobieto, ja bardzo lubię czasem zamotać, a z Tobą to wręcz nie mogę nic innego, jak niemotać ;)

:)

[magda]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nawet metafora z żółwicą :) a w zasadzie ta szczególnie mnie zatrzymała - w kontraście z bibułkami i lampionami jest bardziej wymowna, noo bo ja wiem... słona :) jak gródka ziemi do smaku. Doskonale rozumiem, że "skupiona" musiało odpaść, małe omsknięcie stalówki :)))

pozdrawiam
m.

[Mirosław_Serocki]

Umknął mi ten wiersz i nie wiem dlaczego. Powiem jedno.
Pani M.M.K. robi na mnie coraz większe wrażenie. Jak najbardziej pozytywne.
Wybaczajmy sobie nasze śmierci, bo naprawdę warto...
Pozdr.

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Kai Fist:
(...)
a ta Sylvia Plath mi sie nawet spodobała, linka poproszę do dobrego miejsca w sieci z jej udziałem :)

A może być coś na papierze, czy nikt już dziś nie używa książek? :)
"Dzikie brzoskwinie" - antologia poetek amerykańskich Julii Hartwig.

pozdrawiam

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Mirosław Serocki:
Umknął mi ten wiersz i nie wiem dlaczego.

Pewnie przez tytuł nie rzucający się w oczy :)

Powiem jedno. Pani M.M.K. robi na mnie coraz większe wrażenie. Jak najbardziej pozytywne.

Mam nadzieję, że to nie propozycja matrymonialna? ;D

Wybaczajmy sobie nasze śmierci, bo naprawdę warto...

Z Twoim dopowiedzeniem, to zabrzmiało tak patetycznie, jak ten tekst Twardowskiego o kochaniu ludzi, bo szybko odchodzą.

Dobra, już nie będę. Dzięki, serio.
Pozdrawiam

[Mirosław_Serocki]

M.M.K.
W żadnym wypadku nie matrymonialna. dobrze mi w tym miejscu, w którym teraz jestem:)
O wybaczaniu trochę wiem z autopsji. Całkiem przypadkowo wyszło patetycznie, ale przynajmniej szczerze.
Chyba, że mam być wrednym oszustem?
Pozdr.

[Maria_Magdalena_Kowalska]

Wierzę, że szczerze. A wiersz mój, to myślisz że skąd się wziął? Zastrzegamy się, żeby nie utożsamiać nas z naszymi peelami, ale to wszystko g... prawda. Większość wierszy (tzw. "osobistych") nigdy by nie powstała, gdyby nie identyfikacja projekcyjna :)

pozdrawiam

[Kai_Fist]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

baaa, ja jestem tylko biedny student na kredycie.
takich jak ja nie stać na powiększanie swojej biblioteki domowej.
no chyba że mi ktoś coś sprezentuje:) - ale takich to wywiałoooo... ;)

Pozdrawiam,
Kai Fist