Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

W Orfeusza ramionach zatapiam siebie
i w głowie tysiąc snów mi sie kolebie
Jednak jeden jest inny lepszy od wszystkich
To sen o Tobie i przezyciach bliskich
Ten zawsze śnię czy chcę tego czy nie
Orfeusz wybiera - ja bezopornie zatracam sie
W mgłach wciąż podążam i szukam czegoś
Udaje że nie wiem i czuje dalekość
Sam sie okłamuję i już nie wiem czy to sen czy jawa
Słyszę jak muzy biją Ci brawa
Idę za głosem ślepo podążając
O pomoc cicho sam w sobie wołając
Spotykam Ciebie na polanie kwiecistej
gdzie Ty pływasz jak w wodzie krystalicznej
Budzę sie wtedy - sen niedokonczony
Czy sam go dokończyć mam w rzeczywistości ?

Opublikowano

nie podoba mi sie ponieważ
1. ma niezjadliwe rymy, króe paskudnie się łamia w puencie
2. brakuje jaja, jakiś metafr, liryczności
3. koncept-też nie za bardzo...moze lepiej pisa co ukochanej nie zestawiajac cłąosc z obrazme mitologicznych kochanków a np . biedronek (zebys nie odebrał mnie złosliwie wydaje mi się ze to całkiem ciekawe)

Pozdrawiam
Agata

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @aff dziękuję serdecznie

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • W lato majta się nogami. Chodzi boso, to konieczne. Prześcieradeł dotykamy z wyjątkiem stóp.  Schną powietrzem. Lata tylko się  w majtasach, gdyż żar leje się wprost z nieba. I szybuje się, bo basen   znów do kolan. Zęby mleczne.    
    • Wcale nie łatwo wydoić krowę. Nigdy tego nie robiłam. Bardzo ładnie to odpisałaś, aż poczułam, że jestem tuż przy stołeczku jak ten kotek. Dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • Z jednej strony uciekający tych przecież nie ma dławią się w strachu Na środek! którym śmiercią się grozi  gdy przeciw złu  są  pomagają Z drugiej strony zbrodni mordercy  którym kazano  wydano broń  nawet rodziny  żony i dzieci którzy przyjęli  splamionych krwią   Zobacz tu nie ma tych co zginęli oni zostali w ludzkiej pamięci  że się trupami zalała cisza zastygł na ustach w rowie im księżyc   Gdy się wyłania zimny miesiączek chadza po ścieżkach także nieludzkich wzbudza niepokój i zapytania choćbyś w to wątpił  podążasz z nimi        
    • Dziękuję @Czarek Płatak Właśnie tak. Szutrowa droga jest taką jakby szprychą dla tej okolicy. Wymyśliłam tę nazwę kiedyś dla naszej klasy i nie potrafiłam wtedy dobrze tego  uzasadnić, gdyby się dało wrócić w czasie. Mogłabym przeczytać swój wierszyk :) Akurat nie zapach pomógł mi sobie to przypomnieć, nie wiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Och dziękuję @piąteprzezdziesiąte rzeczywiście mogłabym tak opisać :) Od kilku miesięcy miałam ochotę napisać o szutrowej drodze, ale nie potrafiłabym chyba tak pięknie się poukładać z tymi wszystkimi datami :)   Super. Rzeczywiście to kwintesencja lata również dla mnie, małe przysiółki, zapiecki, dróżki gdzieś na uboczu. Tak odpoczywamy z rodzinka :) Szutrowa droga jest także całkiem blisko mnie  Dziękuję @Poet Ka Dziękuję @Berenika97 @viola arvensis   Wszystkich Was serdecznie pozdrawiam udanych wakacji!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...