Lucyfer

[Gabra Skowronek]

siedzisz w Kocytcie,
rzewnie łzy wylewasz,
zatapiasz w lodzie
cienie ludzi
jednym ruchem
swoich serafinowych skrzydeł

chcesz wrócić
na górę
- nie możesz,
żal mi ciebie
panie
pandemonium

[Jacek Mucha]

Jak na wiersz o takiej tematyce, trochę za 'mało głęboki'.
Można na pewno ciekawiej sformułować niektóre wersy, np.
rzewnie łzy wylewasz,.
Mnie to nie chwyta za serce.
Wiersz o panie pandemonium powinien być moim zdaniem tak mocny jak zapach przedsionka piekieł ;) Pochwalam natomiast komentarz PL'a odnosnie owego złego pana - komentarz ów jest jakiś.
Pozdrawiam. JM.

[Kasias Klisias]

Tak jak pan powyżej. Treść dobra, widać tą "inteligencję" w pisaniu, ale brak temu takiego ostrego, pipsznego ducha. Możer wiersz był pisany na szybko, albo specjalie jest taki, żeby nikt sie przy nim nie popłakał. Jest taki szybki i szybko pada w zapomnienie.

[M._Krzywak]

A co to jest w "Kocytcie" ? Pytam, bo jeszcze takiego słowa nie słyszałem.
Faktycznie, niezbyt głęboko jak na taki temat...
Pozdrawiam.

[stanislawa zak]

jak na pierwsze wejscie- niezle,- kocyt?czto eto?

[M._Krzywak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

"Kocytc"... raczej...
Ale fakt, jak na pierwszy raz, nieźle.
Pozdrawiam.

[Tali Maciej]

podpiszę się pod komentarzami poprzedników, rzeczywiście brakóje tej mistyki, uzywasz słów ale nie idą za nimi obrazy i przez to tekst jest tylko na papierze nie ma tej wcześniej wymienionej głębi

nisko siękłaniam i pozdrawiam