Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zrób to dziś, zapomnij jutro
Odstąp kiedyś innym ludziom
Nie czyń nic jak utarto

Spójrz na kwiat i pochyl się
By go powąchać, tylko oczom nie zostawiaj go
Nigdy przed swa chęcią się nie wahaj
Poczuj cos silnego, od siebie silniejszego

Chwyć pług, by moc później trzymać książkę
Sprzedaj swoje ciało, kup swoja duszę
Sięgnij po życie, złap je za rękę
Poczuj jak uciec próbuje

Nie bój się kowala, żelaza ani ognia
Kuj, twórz to wielkie słowo i czas
Imieniem Los, unikaj przed nim strudzenia
By zasiąść w końcu na ogromnym
Czekający na ciebie nieba tarasie

Opublikowano

stare motywy całkiem na nowo- ja na tak!

"tylko oczom nie zostawiaj go"
jedyne zastrzeżenie- może bardziej poprawnie byłoby "nie zostawiaj go tylko oczom"- zmiana szyku zmienia trochę sens, ale nie będę nic mówić na temat poprawności, bo to mnie się ostatnio tutaj objeżdża za niapoprawne formy:)
tak też jest ok:)

oby więcej takich wierszy!
pozdrawiam ciepło!!
ER

Opublikowano

Dziekuje bardzo za komentarze co prawda to dopiero moj drugi wiersz na tej stronie ale zawsze to człowiekowi cieplej na sercu kiedy moze szerszej publicznosci pokazac co mu w głowie siedzi:)Wszystkich gorąco pozdrawiam zycze powodzenia i wiczenie dobrej muzy(pomyslnosci;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...