fiszka dla pani Ś.

[Tomasz Pietrzak]

śpieszmy się A., składać scrabble słowa póki jedna z trzech
Parek nie zagląda przez okna, a płaszcze stykają się w przejściu.
niektóre krainy, nie są na odległość minięcia się czy spotkania
w wahadłowych, niedomkniętych, otwartych. na wyprawę do nich
pakuje się wiele rzeczy; pawlacz koszul, najlepsze spodnie, marynarki,
coś do czytania, ale jednocześnie sporo zostaje w dla pani Ś.

ta obecność, kiedy jest już tylko pamięć, pierwsza linijka wiersza,
nie zrobiony wpis w dzienniku, moment, który nie odłoży się kurzem,
tłuszczem, ryzą papieru. czasem pozostają liście, które wyrastają
z przycmentarnego drzewa. dla kogoś żywe po jesieni, ważne
dla ptaków, jak to przekonanie, że wszystko ustępuje miejsca,
i że w końcu jest początek, coś co uzupełni pozostawiony czas.

[Roman Bezet]

Zaklinanie nic nie pomoże ;)
Podoba mi się bardziej druga, choc bez końcówki, ta myśl o pętli jest bardzo zużyta, a wykladanie jej w ogólnikach:
"wszystko ustępuje miejsca,
i że w końcu jest początek, coś co uzupełni pozostawiony czas." - zwłaszcza, trochę upraszcza odbiór, wolałbym obraz, fakt, nawet cytat, ale to Pana wiersz, solidny zresztą i poruszający.
pzdr. b

[jacek_sojan]

Panie Tomaszu! z sekundy robi pan wieczność, a z tygodnia minutę; podoba mi się ta zabawa w chowanego z czasem, który już już w drzwiach "wahadłowych, niedomkniętych, otwartych", by po chwili stężeć w "pamięć", "kurz"...Poetyka czasu, czasów, zdaje się będzie pana prześladować już do końca, a czytelnik każdy pański wiersz będzie zaczynał jak sensacyjny serial, długi, jak życie.
Życzę wszystkiego dobrego! J.S.

[Fanaberka]

Najbardziej podobają mi się płaszcze stykające się w przejściu, a potem fragment z drzewem.

[Tomasz Pietrzak]

Bardzo Państwy dziękuję za komentarze.

pozdr.