Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Z kraju wierzącego i uduchowionego,
w którym eksperymentalna Nowa Fala
wykopała Bogu spod stóp pieniek
czego nota bene uniknęła śmierć
bywająca tam tylko periodycznie

Z kraju wierzącego i biologicznego,
gdzie prawdziwy skurwiel staje się poetą
a poeta z całą pewnością jest skurwielem
i wie, że na środku słonego jeziora
można konturować gwiazdy krwią Picassa

Z kraju wierzącego i wszechplatońskiego,
gdzie pochwy mają imiona i pseudonimy
niepisane i głupocie trzeba by buty czyścić
by nie żłobić ich wnętrz pomiędzy
dzwonkami na lekcje snu i czasu

Uciekli

Do kraju pogańskiego i chamskiego,
w którym ich ochrzczono, imię
nadano Wstyd a nazwisko Empatia
a potem ze skały ich zrzucono
Ach, jakże byli szczęśliwi lecąc !

Opublikowano

Nie wiem co mam powiedziec...Moze powiem poprostu - CHOLERNIE MI SIE PODOBA!!!!




a jednak, mimo tego droga Haniu iz twierdzilas ze nie znjade sobie nic w Twoim "reperuaze"...I mimo iz rowniez jest troche wulgarny i znow ironia religiii... to coz...Moze i mnie sobie Bog upatrzyl na ateiste smile.gif



Wiersz zaskakujacy, przerazajacy...Ale ma to cos...Co sprawia ze chcialoby sie go czytac i czytac ciagle...
Dziekuje



Pozdrawiam

Opublikowano

Nie wiem gdzie jest i czy wroci, ale chyba nie..Swoja droga narobila duzo szumu swoja poezja..Ja ja zapamietam na dlugo, choc raczej nie podobaly mi sie jej wiersze..Ten byl jedyny
[sub]Tekst był edytowany przez Dorma dnia 17-10-2003 17:42.[/sub]

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Migrena   Bardzo dziękuję!   Dziękuję za tak piękny komentarz.  "Zostań"  jako akt oporu - to dokładnie to, co chciałam powiedzieć, tylko Ty ująłeś to precyzyjniej niż ja.   Nazwałeś to trafniej niż ja - fałszywą gramatykę mroku, która każe czytać margines jako całą stronę wyroku.   Ale to nie rozpacz pisze puentę, to nie ona ma ostatnie słowo - "zostań" jest czasownikiem oporu, odmianą, która trwa od nowa.   Dziękuję  i serdecznie pozdrawiam. :) 
    • @Berenika97 Bereniko, ten fragment o rozpaczy, która nie jest autorem, a jedynie zbyt szerokim marginesem, zatrzymał mnie najmocniej. Dla mnie taka rozpacz to wręcz chodzenie nie po marginesie, tylko po parapecie – bo to jedyne miejsce poza oknem, ale tak szalenie ryzykowne... To nie jest miejsce, na którym można się bezpiecznie zatrzymać. Twój wiersz ma w sobie potężną, ocalającą siłę, a puenta o pęknięciu skorupy niesie bezcenne światło. Wybitne, głębokie pisanie. Wielkie brawa!  
    • Kto ?   Kto pisze tak pięknie, lekkim piórem,  ciekawie, z pazurem, tak pewnie   Kto ? tworzy namiętnie, pisząc i zaskakując  nowym wierszem  jego formą i rymem  nie wychodzi przed szereg dyskretnie   Kto ? pisze tak, jakby miał  zasoby natchnienia,  niewyczerpalne nie do wypalenia   nie do podrobienia  nie do zatopienia    1.08.2026 r. NatusieK97
    • @andrew   Bardzo dziękuję!  Piękna odpowiedź! Czuję w Twoich słowach tę samą walkę i to samo uparte "mimo to wierzę". Serdecznie pozdrawiam. :) @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  A nieraz   tory prowadzą przez ciemność, zanim znajdą peron.    Masz rację - to nie senny lot, to twarde szyny, ciężki trud, czasem pociąg staje w pół, nim dojedzie tam, gdzie ma być cud.   Dziękuję, że nie boisz się nazwać ciemność po imieniu - bo tylko prawda o tym dnie da światło w tym  cierpieniu.   Serdecznie pozdrawiam. :)    @Posem   Bardzo dziękuję! Dziękuję Ci za te słowa - to bardzo mnie poruszyło. To zdanie o marginesie było dla mnie ważne, gdy je pisałam, więc cieszę się, że tak samo zadziałało u Ciebie. A to, co piszesz o czytaniu po raz kolejny - że nadzieja przestała rzucać się w oczy, bo po prostu w niej byłeś - to chyba najpiękniejsze, co może usłyszeć autor.    Serdecznie pozdrawiam. :)    
    • @Maksymilian Bron Ktoś tu chyba ogłądał niedawno Odyseje Nolana :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...