Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

dziś w naszym pustostanie
zamiast obiadu będziemy
generować sobie kompleksy
tak wyczytała matka
w którejś z tych amerykańskich książek
o wychowaniu dzieci
więc siadamy przy okrągłym stole
stół jest brązowy ze sklejki
matka zaczyna
jesteś gruby
i do niczego nie dojdziesz

wiem mamo
ja też jestem gruba
i do niczego nie doszłam

tato?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • I kata bobrom u Hioba. Babo, i humor Boba taki
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       @andrew... poniekąd, wyrok, a oklasków obłudy wokół pełno. Dziękuję za odniesienie.   @piąteprzezdziesiąte... :) uśmiech  z rana, to dobry początek dnia, oby... :) Dzięki Ci.          Pozdrawiam Was.    
    • @Le-sław Bóg i czas to raczej jedno. 
    • @MyszolakDziękuję. A zdradzę Ci po cichu - ten wiersz urodziłam właśnie po to, żeby się samodzielnie wyciągnąć z bagna za włosy, jak baron Münchhausen. Poczucie szczęścia, spełnienia, czasem trzeba sobie napisać. A później okazuje się, że to się realizuje, że to jest prawdziwe, bo słowa mają moc sprawczą :)
    • Link do piosenki:     Kropelka – pyk, pyk, pyk Ze skały – kap, kap, kap Wartki strumyk milę dalej Nie szalej dziewczę Ach, nie szalej   Nie wierz w słów potoki Które płyną z ust jego Choć piękny, czarnooki To prowadzi do niczego   Pięknych słów ogrody Tylko źródłem niezgody   Wierz temu, który złotem Obsypuję twoje stopy Lepsze życie potem Niż strumyka potopy   Słów za dużo Gdy dni się chmurzą Za dużo wody A twej urody Zmarnować szkoda Bo słowa to przeszkoda   W słowa, w miłość uwierzyć To już za życia nie żyć   Złudnym urojeniem gasić pragnienie A gdzie marzeń ziemskich spełnienie   Miłością nie nakarmisz brzucha Choć w sercu ogień bucha Nie dość, że głód i nędza To jeszcze zawał czeka Na człowieka   Serca gorące To serca cierpiące   Utonąć w strumyku Z jego słów dotyku Wstyd i hańba zwykła Bo nie do tego Społeczność nawykła Dość wszystkiego   Ach, miłość Czymże jest w świecie tym Niezgody kość Darem złym Czy tylko w niej spełnienie Choć to cierpienie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...