Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Usiądź obok mnie,
opowiedz o swoim życiu.
Powiedz co Ci zrobili,
powiedz mi wszystko.
Nie wstydz sie, bo to ja,
Twój przyjaciel.
W dobrych chwilach byłem
i w złych pozostane.
"Kocham Cię"
powtarzał Ci co noc.
Mówił to każdej..
Nie pragnął Twojej miłości,
pragnął tylko ciała..
Chciał tylko posmakować Twych ust,
Chciał tylko poczuć Twój dotyk na swym ciele,
Chciał Cię tylko wykorzystać...
Teraz już to wiesz,
nie musze Ci tego mówić..
Pamiętaj, to ja
Twój przyjaciel.
Ufasz mi, prawda?
Czy warto przejmować sie kimś, kto tylko chciał brać?
Czy warto przejmować się kimś, w którego życiu byłaś jedynie zabawką,
pluszakiem, którego zabierał ze sobą do łóżka aby nie spać samotnie.
Bo bał sie samotności,
Bo bał sie ciemności,
Bo chciał Cię mieć..
Połóż sie obok mnie,
i przytl.
Bo ja sam boje sie cimności, samotności...
Mój Ty pluszowy misiu..
Czy to ja, Twój przyjaciel?
Dobrze, ze nie znasz prawdy...
...bo ja jestem taki sam jak on..
...taki sam...
... i nie potrafie sie zmienić...
Więc dobranoc,
moja "przyjaciółko"..

Opublikowano

wiesz...chyba trochę za bardzo przegadane, zbyt wiele razy o tym samym piszesz. sam pomysł na wiersz i temat-jest dobry, ale wiersz mógłby się spokojnie ograniczyć do 15 wersów.jest o wiele za długi, ale pewnie przez to bardziej Twój. ale pisz jak najwięcej, a za każdyma razem będzie lepiej.
pozdrawiam ciepło!
ER

Opublikowano

Cóż, zgadzam się z przedmówczynią - choć ajdija ys kul, to jednak wiersz chyba nie powinien przypominać piosenki - ale jak już było wspomniane pomysł dobry, a i niektóre fragmenty mogłyby zostać bez zmian. Co prawda też sporo z nich dobrze by było usunąć, ale to inna sprawa:].

Opublikowano

tragifarsa, uśmiałem się przy czytaniu

1. totalnie przegadany, aż dziwie się sobie że doczytałem do końca
2. ubogi w słowa, przez co w całości jest odbierany za banalny
2. dosłowność na każdym kroku
4. nie potrzebne powtórzenia "ciemność samotność" itd.
5. za długi o przynajmniej 3 razy

jestem zdecydowanie na nie
nisko się kłaniam i pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
    • @Jacek_Suchowiczteż tak wielokrotnie mam, że już nie poprawiam...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...