do ucha Rademenesa /życzenie trzecie/

[Tomasz Pietrzak]

dla A.O

minuty pod piątką nie mają znacznia choć godziny
nadal próbują nazywać je latami – to tylko życzenie –
stukot butów na schodach, najsmutniejsza z melodii
poranka nuci; to już koniec na dziś, mała przerwa
w byciu od ósmej do osiemnastej rozkwita ciszą.

wszystko jest wątpliwe jak ta kartka na lustrze,
jakieś rzeczy w górnej szufladzie, nieznany Auden
przy łóżku; ktoś to czyta, ktoś notuje, zaznacza strony
i gasi światło w pokoju na pół. a co z rzeczami
przy drzwiach? weszły już czy wychodzą, początek to
czy koniec, a może zwykłe przejście między stronami

powieści? żyjemy w swoich Babilonach, w przeciwległych
ogrodach, to samo zawieszenie, te same pytania;
kiedy choć jedna kropla? my za ileś lat, może
pod wspólnym drzewem, bez odliczania kroków,
tak na odległość snu, bez pytania czy z cukrem?

[Roman Bezet]

żyjemy w swoich Babilonach, w przeciwległych
ogrodach, to samo zawieszenie, te same pytania;

takie żywoty równoległe? ;)
chciałbym się mylić, albo ktoś tu coś...
pzdr. b
PS. Chyba właśnie najbardziej zatrzymuje ostatnia zwrotka.

[vacker_flickan]

taaa, serial „Siedem życzeń” oglądałem z wypiekami na twarzy
nudnawe, ale fajne przerzutnie
pozdr

[Tomasz Pietrzak]

Panie Romanie, Pan mnie tu stresuje tym Dehnelem, aż tak mi pod skórę czyt. za skórę nie zaszedł:)), dziękuję za wizytę.

vacker - dzięki.

pozdr.

[jacek_sojan]

"wszystko jest wątpliwe jak ta kartka na lustrze" - ten duch unosi się nad każdym wersem nie tylko w tym wierszu Autora; ta obsesja "umowności" , "tymczasowości" - bo "ktoś-coś" ale jakby po co? - ten klimat kontemplacji przemijania i bezwartości zaczyna drążyć i fascynować. Ale i męczyć - jak toksyna. Pozdrawiam! J.S.

[Regina Misztela]

Już można zauważyć, że w twoich wierszach duże znaczenie ma czas, przysłowiowe łapanie chwili, czy w ogóle da się zatrzymać te minuty, które póżniej rozwijają się w godziny, lata, tak to wszystko przemija, tworząc całokształt pewnych etapów z naszego życia.
Ciekawie wszystko łączyć, nie męczysz, nie przytłaczasz słowami, tylko czasami taki smutno po przeczytaniu, w twym wierszu też to wyczuwam.
pozdrawiam serdecznie
Reginka

[Tomasz Pietrzak]

jacku - faktycznie ta 'tymczasowośc' wszystkiego ostatnio stała się obsesją w mojej poezji, czy jest to toksyczne? oczywiście, że tak, każda chwila może być toksyczna.

Regina - o tak carpe diem, a raczej próby zmieszczenia się w chwile ciszy to ważny punkt tego co piszę.

dziękuję wam za to, że to zauważyliście,
pozdr.

[Roman Bezet]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja nie łowię skór! ;)
Internetowe nicki kryją różne tajemnice, czasem czlowiekowi rozum zadrży, ot i co, bo chce się "Ciekawie wszystko łączyć" - jak napisała 'Reginka' (sic!)
;)
pzdr. b