Szkic I

[Przemo]

Kształt ust,
tak łapczywie zapamiętywany
pulsuje w skroni.
Do księżyca puszczam
oko
a radość cieniem
i echem jest naszych rytuałów.
Kamienice do mnie
usmiechają się,
a Neptun w zazdrości
o piękno jej oblicza
mocniej zacisnął palce
na trójzębie.

[Przemo]

dawno nic nowego nie zamieszczałem... W zasadzie tego szkicu też miałem nie zamieszczać ale ostatnio stwierdziłem że aż takie straszne to nie jest i chyba w tym kierunku będę teraz dążył... Więc czekam na ocenę i paktyczne uwagi :D

[Luthien_Alcarin]

ciekawe coś w tym utworze siedzi i mruga do mnie ła[pczywie...ale mrugałoby pewnie lepiej gdyby były konsekwetnie używane duże i małe litery:)

Pozdrawiam
Agata

[Tali Maciej]

fajnie się czyta, ale nie widzę w tym wierszu głębi, może go poczytne jeszcze kioka razy i zostawie swój ślad, bo jak na razie wiersz nie urzeka

nisko się kłaniam i pozdrawiam

[Przemo]

Dzięki za komentarze... Co do tej głębi... To jest, jak mówi tytuł, szkic... Szkic chwili i miasta... I to planuję rozwijać w najbliższym czasie. Dlatego interesuje mnie jaki rodzaj głębi zawrzeć w szkicu?
Pozdrawiam

[Tali Maciej]

szkic, staraj się upchać jak najwięcej uczucia, niech to nie będzie opis ust (jakichś tam) ale takich ust które są dla ciebie ideałem (oczywiście, potrzebny odpowiedni dobór słów, aby nie spowodować natłoku patosu i banalności)
ale myślę że coś ciekawego wymyślisz i wtedy dorzucę jeszcze kilka słów

nisko się kłaniam i pozdrawiam

[Przemo]

Pomyślę nad tym... Dzięki wielkie. :D