Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

uchylone wieko
wciąż wyczuwalne tętno -
wszystkie oznaki życia

nie żył

był
usytuowany od zawsze
w ciepłej poświacie
gdzieś pod jabłkiem

brakowało mu języka -
cum tacet, clamat

wyrwany z piersi
dytyrambem
zawył śmierci

Opublikowano

"nieżyjący-żyjący" - nigdy bym czegoś gorszego nie wymyśliła.. jenyy.. za zainteresowanie dziękuję

Michał.. ja właśnie pisałam po kieliszku - może i płomiennym nawet;) a co do erotyku - wierzę w twoje wnikliwe spojrzenie w TEN wiersz i w to, że dojrzysz w nim jakieś nekrofilskie upodobania podmiotu lirycznego;) powodzenia i trzymam kciuki

ty, lencia - tu własnie chodzi o to, żeby wszystko tak zostało - nie żył, a był - czujesz bluesa?;) a wersyfikacja to akurat mój najmniejszy problem;)

Agatko, ja 'zmartwychwstanę' dopiero, kiedy dostanę tę plakietkę do ręki:P a na to muszę poczekać ok10dni;) wtedy napiszę odę do silnika!

Opublikowano

lencia - hmm jesteś pierwsza która tak mnie nazwała (proszę o jeszcze :P )
czuję bluesa - wiem o co ci chodziło,ale mimo to nie przemawia to do mnie ;/

ale pamiętaj,że to była tylko moja sugestia a nie atak:)
więc bronić sie nie musisz - wybór należy do ciebie

a plakietki gratuluję i czekam na odę...
i przewózkę :P

pozdrawiam
lencia :)

Opublikowano

nie skomentuję wiersza. bo nie dla mnie
skomentuję autorkę - brawo ;)))))))))
miło jest żyć ze świadomością, iż teraz dojazd będzie darmowy, szybki, libertowy (...)
no i oczywiście przyjemny ;)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - cieszy mnie owe ciepłe zakończenie - dziękuję -                                                                                                  Pzdr.ciepłym popołudniem.
    • @Berenika97 Dziękuję za tak uważną interpretację. Właśnie taki był zamysł – opisać stan emocjonalny towarzyszący powstawaniu obrazu, a szerzej lęk przed wymazaniem z egzystencjalnego bytowania w świecie. Kolor koszuli miał być próbą przełamania szarości i symbolem nadziei, że uda nam się pozostawić po sobie choćby własne odbicie. Pozdrawiam 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję.  Wszystkiego dobrego :)  
    • @Charismafilos   Taki epilog to najlepsze, co mogło spotkać ten tekst! :) Jeśli chodzi o glinę - przywołany przez Ciebie kontekst Stwórcy-Garncarza i naczynia trafia w samo sedno. Cytat z Izajasza wręcz idealnie oddaje bunt mojego PL-a. Zależało mi na tym, by pokazać moment, w którym to naczynie zyskuje tragiczną świadomość i czuje się tak opuszczone, że w końcu "zapomina dłoni", która je ulepiła. Druga kwestia - o walce o wolę jako "uwodzeniu" i "mamieniu umysłu" - jest fascynująca. To niezwykle celne psychologiczne podsumowanie tego, jak kryzys i cierpienie potrafią manipulować naszym postrzeganiem.   Serdecznie pozdrawiam. @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję za tak wnikliwy i piękny ślad pod wierszem. Słowa o "mistrzostwie" to dla mnie ogromna nagroda. Szczególnie dziękuję Ci za podzielenie się swoim wewnętrznym oporem wobec puenty. To wspaniałe, gdy poezja staje się przestrzenią do dialogu między niezmienną obietnicą a bardzo ludzkim, zagubionym bólem. Pozdrawiam serdecznie i dziękuję za tak dogłębną lekturę! @karenka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję za tak ciepłe i budujące słowa! Cieszę się, że wiersz poruszył Twoje serce i że dostrzegłaś w nim tę trudną walkę o sens. Również życzę pięknego, spokojnego weekendu! Serdecznie pozdrawiam. :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...