Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

moja melancholio
zimna suko z kąta
z prostych przyczyn wzniosłych piszę ten monolog
by cię moja myśl
w strzępy cisz rozniosła

u mnie całkiem dobrze a ty nadal za mną
w nietakt snując plany jak mi uśmiech skradnąć
lecz dziś wolniej czuję
i wciąż szybciej biegnę
na nic szepty zwięzłe

ja i tak nie zdechnę

bo jak nigdy dotąd
stromych urwisk groźby
wysuwane w głowie na front wizje pierwsze
zastąpiła kawa
letni dzień pistacje
i to przeświadczenie
że świat znów miał rację

idziesz zatem z kąta
do głębokiej szafy
w ciemność kochać sobie nie noszone płaszcze

Opublikowano

pragnąłbym zauważyć, że to pierwszy od dawien dawna wiersz, któego nie napisałem z perspektywy peela, a składa się on z moich własnych uczuć hehe a inspirację do niego zaciągnąłem z mojego życia, które za sprawą pewnej osoby zmieniło się na lepsze :> wiecie miłość te sprawy hehe

pzdr
witkor

Opublikowano

A ja swoją melancholie lubię... i to bardzo.
Wiersz przyzwioty (mój subiekt).
Pozdrawiam.

PS. ' Prorocy porzygali się i śpią. Poeci umierają w grobach strof '
... dobrze, że tego nie masz w cytacie :)
To jedna z moich ulubionych płyt w języku ojczystym. Niebanalna.

Opublikowano

dzięki za komentarze:P wierszyk taki niby o niczym większym.. jakoś tak siedziałem sobie wczoraj i stwierdziłem, że chcę wyrazić swoje uczucia słowem:p następnym razem zapewne wrócę (jeśli wrócę) z czymś znowu z perspektwy hehe..


do Jacka: plyta oczywiście świetna hehe, ale już niedługo szykuje się nowa:P ja już się nie mogę doczekać, bo materiał mają niezły hehe

do Espenii: dzięki, że tak wytrwale komentujesz moje wiersze hehe:D a co do miłości, nie bój żaby:P uśmiech, alleluja i do przodu i miłość sama Cię znajdzie :P

pzdr
wiktor

Opublikowano

Wiktor, ja lubię czytać co tam spotworzysz i cholera, ten wiersz ma coś w sobie z twojego stylu, tylko, że właśnie jeżeli chodzi o tematykę, to wydaję się jakiś znajomy (może uczucie melancholii jest stereotypowe?). Trochę za mało dobrych rzeczy (jak na przykład fajne 2 pierwsze wersy), a trochę za dużo niespecjalnych (jak na przykład "ja i tak nie zdechnę" i te takie rozpoetyzowane wstawki typu "wysuwane w głowie na front wizje pierwsze").

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Prawdziwe niestety.  Są pułapki bez wyjścia, często nieuświadamione i mało widoczne. Pozdrawiam.
    • Coś przetrąciło dzieciństwo    Dobrze powiedziane   Niedobrze gdy to się stanie   Właśnie   Stanie i jest    Nie stało przebrzmiało   Tylko lekkie akordy popròszyny   Nie   To jest też tuż pod powierzchnią     Z lekka trącone a już puka od spodu    A co tu się wysilać w słowa!   Gówno gówniane co raz się przykleiło do buta życia    I wciąż śmierdzi od nowa
    • „Setna bajkowa wyprzedaż”   Sprzedam jabłko z tego drzewa, gdzie kuszona była Ewa, i dym z krzewu płonącego, do Mojżesza mówiącego.   Dorzucę też to, co męczy — garniec złota z końca tęczy, smocze jajo, kwiat paproci, lotny dywan i but koci.   Mam też lampę, a w niej dżina — ponoć własność Aladyna. I ten kocioł z Łysej Góry, w którym wiedźma warzy chmury.   Mam husarskie wielkie skrzydła, jakby komuś walka zbrzydła — dla rycerzy, już z ironią, do ucieczki przed pogonią.   Jest i laska, choć złamana, samego Gandalfa Pana, róg, na którym Wojski grał, i kule z Ordona dział.   A do tego kwiatki z wianka, który miała Świtezianka, Borutowe rogi diable, Wołodyjowskiego szablę.   Kupcie krzesiwo magiczne, co sny daje fantastyczne! Nabywajcie, nie czekajcie, z tej okazji korzystajcie!   Ja wybrednych zadowolę, wszystko kładę wam na stole... A na koniec — to już cudy! — tanio odsprzedam czołg „Rudy”!   Dziś na sprzedaż świat baśniowy, jutro — rozum narodowy, bo się najlepiej handluje tym, co ludziom czar funduje.   Nie pytajcie, co jest prawdą, co legendą, propagandą — świat od wieków tym się trudzi: kto najlepiej śni dla ludzi.   Bo największym skarbem przecież nie są cuda na tym świecie, lecz opowieść, bajek słowa, co pozwala żyć od nowa.   Leszek Piotr Laskowski.
    • @Wiechu J. K. @andrew @Waldemar_Talar_Talar @Adam Zębala @Leszek Piotr Laskowski dziękuję!
    • @Andrzej P. Zajączkowski, dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...