Jak wiewiórka pozbawiła mnie snu.

[Lady_Supay]

ciepło drzemie pod stołem
resztki obiadu wdeptane
eksplodują barwami
przedwczesne doznania
w rozkwicie grzejników

za szybą ognista wiewiórka
w śnieżnej czapce
dziarsko ugina gałęzie
łamiąc kąt zapatrzenia

powoli paruje sen

[Espena_Sway]

przyjemny wiersz, dobrze się czyta i pointa jest, więc plusuję

pozdrawiam serdecznie Espena Sway :)

[Jacek Mucha]

Oryginalna kopia rzeczywistości.
Tak trzymać :)
Pozdrawiam

[Lady_Supay]

Fajnie, że się widzi.
Fenkju!