Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Depresja – poniżej poziomu po siódmej rano

Taki jeden Sweet
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Taki jeden Sweet

Taki jeden Sweet

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

mydło dziś jakby bardziej szare, żarówka przyświecała ciemnocie
niewiadomo z jakiego powodu wszystko spłynęło jak po zlewie
sedes z samego rana olał sytuację, resztę szczegółów miał w dupie
szczoteczka łapczywie próbuje wybielić chociaż jeden z problemów
nie uszkadzając szkliwa, czy korzeni pozornie zmywa dziurę w całym
jeszcze do niedawna partnerzy rozmów - ściany umówiły się na rogu
tylko pomiędzy kafelkami zostało miejsce na kilka przekleństw
rutyna owijając twarz ręcznikiem nie pozwala wyjść z łazienki

Regina Misztela

Regina Misztela

Opublikowano
Opublikowano

tak jak przeczytałam na początku o tym mydle to mi się z PRL skojarzyło, te opowieści o szarym mydle i już chciałam krzyczeć; kurcze to będzie naciągany wiersz, ale teraz to bez tego mydła nie widzę łazienki, nie widzę świetnego żartu, który o dziwo jest bardzo zgrabnym wierszydłem, także pozdrowienia dla autorki no i więcej takich łazienkowych nierotycznych, dziennych, pięknych tworów:)
Reginka

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • orkan11
      Ona

      Przez orkan11 · Opublikowano

      @vioara stelelor Dziękuję za pogłębioną refleksję.  Przesyłam serdeczności!
    • vioara stelelor
      Terminator

      Przez vioara stelelor · Opublikowano

      @huzarc Z wiersza wynika, że w każdym człowieku drzemie bestia, tylko nie zawsze okoliczności ją uruchamiają, i wtedy możemy uchodzić za przyzwoitych, szlachetnych, dobrych. Szereg eksperymentów społecznych potwierdziło tę tezę. Czy tego chcemy, czy nie, nosimy w sobie mrok, ponieważ nosimy w sobie emocje. A emocje, to nic innego, jak instynkty, tylko to ładnie brzmi, tak po ludzku. Kiedyś miały nam zagwarantować przetrwanie, i tylko do tego służyły. One są kodem, który odtwarza się raz po raz w Terminatorze. Myślę, nawet, że niejednym. I jeszcze przyszła mi do głowy taka refleksja - świadomość tej mrocznej strony samego siebie pozwala nam być lepszymi, bo wiemy, z czym musimy się w sobie zmagać. Natomiast utrzymywanie się w iluzji o własnej doskonałości - prowadzi do tego, że on przejmuje nad nami kontrolę, bo się nie spodziewamy ataku z jego strony. Jest jeszcze trzecia opcja - lęk. Nie chcemy nic o sobie wiedzieć. Uciekamy od pytań, co we mnie siedzi. Nie chcemy zastanawiać się nad tym, jacy jesteśmy - dobrzy czy źli. Owijamy się w rodzaj kokonu A jednak, jak piszesz -   

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Diaboliczna, brutalna warstwa psychiki. Prawdę mówiąc dobro, prawdziwe, postrzegam osobiście jako doskonałą znajomość jego sztuczek, jego manewrów, jego wpływu na nas - i pozostawanie zawsze w gotowości, aby mu się przeciwstawić. Choć oczywiście koszty tej walki mogą być wysokie, ale przecież altruizm nie zawsze jest łatwy.  
    • hollow man
      albedo

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Berenika97 Tak. Proces alchemiczny ma niesamowitą nośność poetycką. Ukłony.
    • Berenika97
      Szwy

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Leroge   "Żyć cudzym cierpieniem" i szukać serca "na starej skale" – mocny obraz samotności i tęsknoty. Piękne zakończenie, pełne nadziei na uzdrowienie. Pozdrawiam. 
    • hollow man
      Poezja

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Bożena De-Tre Wszystko co ważne znajdzie swoją drogę, chciałbym wierzyć.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...